La Antena


Filmfestival Gent – film 8
 
La Antena is zo’n film waar je ofwel volledig voor ofwel volledig tegen kunt zijn. gezien de zwart-witte regie en ode aan de stomme film zou dit eigenlijk geheel mijn cup of tea zijn, alleen vielen mijn ogen meermaals toe. het script is nochtans zeer origineel en geraffineerd. we belanden in een surrealistische stad die volledig gedomineerd wordt door Mr. TV en waarin alle inwoners hun spraakvermogen kwijt zijn. Mr. TV bepaalt als exclusieve eigenaar van de beelden wat de mensen te zien krijgen maar bovendien worden alle gebruiksproducten en voedingswaren dictatoriaal door hem gedistribueerd. om zijn monopolie uit te breiden en de bewoners volledig te kunnen onderdrukken, heeft hij een machine laten ontwerpen die dit door uitzendstralen kan bewerkstelligen. enkel de machine kan enkel werken met behulp van een stem. en zo is er maar één in de stad: De Stem. de vrouw wordt door Mr. TV en zijn trawanten gekidnapt maar De Uitvinder van de machine is hier getuige van en wil het plan van Mr. TV dwarsbomen. hij kan hier enkel in slagen wanneer hij een tweede stem vindt die hij in de ether kan gooien. met hulp van zijn dochter ontdekt hij dat De Stem een zoon heeft die de gift van de spraak geërfd heeft. samen trekken ze de stad uit richting De Antenne. eens deze hersteld kan worden en De Uitvinder de tweede stem weet uit te zenden, kan de stad bevrijd worden van Mr. TV, iets wat de meedogenloze dictator en zijn reptielachtige assistent uiteraard niet zomaar zal laten gebeuren. de film mag dan slechts anderhalf uur duren, hoe vernieuwend het scenario ook moge wezen, het is te summier om te blijven boeien en La Antena zou beter een kortfilm geweest zijn. spijtig, want visueel is La Antena een parel. Argentijns regisseur Esteban Sapir is sinds zijn debuutfilm enkel maar aan de slag geweest als cinematograaf (een Shakira documentaire niet te nagesproken) en dat laat zich duidelijk merken. de zwart-witte regie belicht de stad zoals alleen Fritz Lang dat kon doen en de flatgebouwen lijken dan ook te zijn weggeplukt uit een Metropolis versus Sky Captain And The World Of Tomorrow, de film barst van de symboliek naar o.a. mediatisering en politiek ter compensatie van de stomheid van de film waarbij dialogen dus als tekst worden weergegeven op het scherm en daarnaast is de plaats van Sapir’s tweede langspeelfilm terecht op het Filmfestival in Gent aangezien de soundtrack krachtig is en de film sterk beïnvloed, niet alleen de muzikale score maar ook de effecten die horen bij o.a. voetstappen of geweerschoten. La Antena is magisch grafisch en u staat vaak verstomd maar helaas speelt deze dominantie nefast op de inhoud en de betrokkenheid en bestaat de reële kans dat je – ook al mag het nog boeiend mooi zijn – volledig afhaakt.
 
2,5/5
 
 
Categorieën: Film

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s