Mr. Brooks


ging het over Mel of Albert? voorafgaand dacht ik dat het een biopic was over één van die twee filmiconen maar Mr. Brooks blijkt een amusante thriller te zijn die net zoals Fracture het moet hebben van de sterkte van zijn karakters. en dat zit snor hoor. Kevin Costner is Earl Brooks en als succesvol zakenman net gelauwerd als Portland’s Man Of The Year. achter deze zakelijke façade is er echter zijn demonische alter ego Marshall (in de gedaante van William Hurt) waarmee hij zich doorheen de jaren en onwetend voor al zijn kennissen heeft opgeworpen als de Thumbprint killer. hij is echter al twee jaar clean maar de bekroning van zijn carrière moet ook persoonlijk gevierd worden en hij kust zijn eega goedenacht en gaat op zoek naar een bevredigend slachtoffer. probleempje echter, na de moord komt hij tot de vaststelling dat de gordijnen open stonden. een kleine fout maar in een moordspel als seriemoordenaar met verstrekkende gevolgen. een amateuristische fotograaf (Dane Cook) heeft alles op zijn lens vastgelegd. deze gaat echter niet naar de politie – wat de onder druk staande rechercheur Tracy Atwood (Demi Moore) wel zou willen – maar chanteert Brooks met als inzet zelf een moord te mogen begaan. erg ingenieus is de plot niet maar de acteurs zorgen er voor dat je niet gaat afdwalen. Kevin Costner is zijn stijfheid als acteur kwijt en vindt hier een evenwicht als Mr. Brooks tussen totale zelfbeheersing in de zakenwereld maar die wel verslaafd is aan moorden. eigenlijk wil hij zelf niet moorden maar het kwade in zichzelf wordt op ijzig kalme en beredeneerde wijze gebracht door Hurt zodat je als het ware sympathie gaat voelen voor Costner. Brooks is niet de slechte, wel Marshall maar het is wel één en dezelfde persoon. regisseur Bruce A. Evans deed er goed aan om de seriemoordenaar twee personages te geven. zowel Costner als Hurt zijn in topvorm en hun dialogen worden ten top gedreven. de borsten van Jessica Simpson in Employee Of The Month hebben uitdager Cook goed gedaan. ok, hij moet zijn meerdere erkennen in de twee protagonisten maar is een goede sidekick. dit in tegenstelling tot Demi Moore. verzachtende omstandigheden kan ze inroepen – haar verhaallijn is totaal overbodig in de film – maar een goede actrice, hier probeert ze haar best te doen als harde tante, zal ze wel nooit worden. de regie is donker en gaat bloederige controverse niet uit de weg maar Evans laat gelukkig de uitstraling van de film over aan zijn acteurs. enig verwijt zou wel kunnen zijn dat hij zijn film één minuut te lang maakt. ga maar eens kijken waarom.
 
3/5
 
  

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s