Superbad


nee, superbad was Knocked Up niet maar om nu te zeggen dat we net zoals die Amerikanen van onze sokkel waren gesukkeld van het lachen, neen dat was het nu ook weer niet. hetzelfde team gooit dan maar een derde lolbom (eerder was er ook The 40 Year Old Virgin) maar wederom moeten we vaststellen dat de in Amerika o zo geprezen lolbroekgrappen (de softversie van de onderbroekkomedie) ons niet kan bekoren. opnieuw gaat het om getting laid. Evan en Seth zijn puberale nobody’s die op het einde van hun middelbare schooltijd er alles voor over hebben om op hun laatste party toch eens van bil te kunnen gaan. je moet toch als man naar een universiteit kunnen gaan! de ene is wat zwaarlijvig, boertig en betweterig, de andere is braaf, verlegen maar dat enkel bij de meisjes. en toch, er is een god. Seth heeft een serieus oogje laten vallen op Jules met wie hij per abuis een kookles heeft. van het één komt een uitnodiging tot een fuif. Evan heeft al een poos zijn pijlen willen richten op Becca en omdat deze ook op die fuif zal zijn, heeft hij al zijn schijnmoed bijeen geraapt en haar uitgenodigd. beiden hebben hun vis aan de haak, doch de twee meisjes in kwestie hebben één voorwaarde: de jongens dienen voor de booze te zorgen. als minderjarige geen lachertje. ze zullen hierbij echter hulp krijgen van Fogell die een fake rijbewijs heeft laten maken als … McLovin waardoor ze via valsheid in geschriften aan den drank geraken. uiteraard loopt niets daarbij van een leien dakje en blijken twee absurde agenten mede de avond in de war te brengen. regisseur Greg Mottola wil zijn humor vooral uit het scenario halen en gelukkig betekent dat hierdoor platte vulgaire jokes achterwege blijven maar hij is wel zo onorigineel geweest om die humor schatplichtig te maken aan typische Amerikaanse tienerkomedies (startend bij o jee Porky’s en Meatballs zeker) die niet aanslaan in de Belgische zalen (voor mij blijft enkel Harold & Kumar Go To White Castle een uitzondering). de tieners zijn spontaan en zeker Christopher Mintz-Plasse zorgt als McLovin voor wat komische toestanden maar we kunnen ons totaal niet identificeren met die Amerikaanse partytoestanden in ouders’ huis waarbij hun bed dienst moet doen als ontmaagdelijkheidshemel en waarbij slowen met een maandstondensukkelende trien voor een deuk in je lach zorgt. neen, dat is een mijl te ver van onze lachbedshow waardoor de twee uur van Superbad traag voorbij gaan en je zit te wachten op een universele grap.
 
2/5
 
 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s