I Am Legend


niet dat ik iets van boeken afweet maar I Am Legend is gebaseerd op de gelijknamige roman uit 1954 van Richard Matheson dat eerder al de weg naar het witte doek vond in 1964 met Vincent Price in The Last Man On Earth en in 1971 met Charlton Heston in The Omega Man. nu is het bad boy Will Smith die als Robert Neville als enige overlevende in New York een oplossing moet zoeken voor de mensheid. enig probleem dat de poster al doet vermoeden: hij is – zeker in het donker – niet alleen. hoe kan het toch altijd zo ver komen? met de beste intenties weet in 2012 een gereputeerde dokter (cameo van Emma Thompson) een medicale oplossing gevonden te hebben om kanker te genezen. het virus weet echter te evolueren en te muteren en krijgt een kwaadaardig karakter dat zich vliegensvlug kan verspreiden. echter niet iedereen is hetzelfde lot ondergaan. sommigen gaan er meteen aan dood, anderen zijn er immuun voor en nog anderen veranderen in bloeddorstige wezens die het zonlicht niet kunnen verdragen. Robert Neville blijft na de mislukte evacuatie van New York als enige mens overleven waarbij hij als militair wetenschapper op zoek gaat naar een remedie. reeds drie jaar aan een stuk doet hij dit waarbij zijn dagen gevuld zijn met routines. ’s morgens een aantal fitnessoefeningen, daarna wat in zijn labo testen doen, vervolgens samen met zijn hondstrouwe hond Sam op zoek gaan naar voedsel en om 12 uur ’s middags zendt hij radiosignalen uit om andere overlevenden te signaleren. tegen Sam praten, tegen mannequinpoppen opscheppen en historievideo’s opzetten om toch maar menselijke stemmen te horen, het zijn maar enkele signalen van hoe de eenzaamheid kan wegen op de menselijke psyche. maar Neville moet er zijn kopke bijhouden en zijn activiteiten tot de dag beperken want eens de zon ondergaat, komen de darkseekers buiten die dreigend op zoek zijn naar rood vlees. regisseur Francis Lawrence – van het geapprecieerde Constantine – weet een knappe artistiek dramatische start te nemen. het eens zo drukke en bombastische maar nu desolate en verwilderde New York is enorm angstaanjagend en Will Smith toont – in gelijkenis met Tom Hanks in Cast Away – met zijn karakterstudie welke invloed dit kan hebben op een individu. wanneer Lawrence op behoedzame wijze de darkseekers – die een combinatie zijn van vampier en zombie – boven haalt, krijgen we een aantal billennijpende spannende actiescènes te zien. Neville die in een donker appartementsgebouw op zoek gaat naar zijn hond, een gewonde Neville en Sam die achtervolgt worden door mutantenhonden en Neville die met een 4×4 een horde vampierzombies als bowlingbal onderuit kegelt, brengen je naar het topje van de zetel. het einde mag dan iets te toevallig in elkaar klappen waarbij er ook nog filosofisch gewauwel over geloof aan te pas komt maar met zijn Constantine in gedachten kon je dat wat verwachten van Lawrence en gelukkig melkt hij het niet uit tot de bodem en is het best dat je dit met korrels zout over je heen laat gaan. want tegen dan heb je van I Am Legend – een op mij perfect toepasselijke titel – een artistieke blockbuster gekregen die 28 Weeks Later met Children Of Men combineert.
 
3,5/5
 
  
 
andere releases die op Filmfestival Gent gezien werden:
 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s