Saw IV


voor de vierde opeenvolgende keer wordt het filmjaar afgesloten met de technische verfijnde seriemoorden opgezet door The Jigsaw Killer. enkel door de pijngrens al zelfmartelend te doorbreken kan het slachtoffer zichzelf redden. de eerste twee films sloegen in als een bom en ook de derde beantwoordde nog aan de beproefde succesformule van James Wan (in 2008 aan de slag met Death Sentence). toch kwam er toen wat sleet op de zaag maar dat kon niet vermijden dat we dit jaar (2007 nog) opnieuw de kalkoen konden aansnijden met een scalpel. ook al is John Kramer zo dood als een pier – de plastisch levendig gedetailleerde autopsiescène is daar het bewijs van – het spel is allesbehalve voorbij. integendeel, het moet nog maar pas beginnen. agent Kelly (vaarwel Dina Meyer) is ook het slachtoffer geworden waarbij SWAT-leider Rigg door het lint dreigt te gaan. commissaris Hoffman stuurt hem huiswaarts ook al om twee rondneuzende FBI agenten zonder schroom te ontvangen. Rigg heeft er steeds alles aan gedaan om zijn collega’s te redden maar vistte steeds achter het net. hij krijgt echter door middel van richtlijnen van de semafoontjes van de Jigsaw Killer kans om dit recht te zetten. oude gekende Eric Matthews (Robinson Crusoe-achtige Donnie Wahlberg) leeft immers nog maar is onderdeel van het spel van de jigsaw. een spel waarin Rigg vertwijfeld raakt in zijn emoties en obsessies. daarnaast bewandelen FBI agenten Strahm en Jill een andere piste om de beruchte killer te vatten of is die piste ook een valstrik? en was die Jigsaw Killer niet morsdood? is er een opvolger of andere handlanger of is dit wel een vervolgfilm? eigenlijk verdiende deze vierde Saw film een veel beter uitgewerkt scenario met die mogelijks intrigerende vragen. maar de tijdsdruk woog duidelijk te zwaar waarbij men onterecht zijn heil gaat zoeken in een te flitsende en rommelende montage, felle muziek en oorverdovende schrikeffecten. de verrassende wendingen in het verhaal ontbreken omdat men het veel te ver gaat zoeken zonder duiding te brengen in het verhaal. een groot gemis voor regisseur Darren Lynn Bousman (maker van Saw II en III) die duidelijk zijn regiepedalen verliest en vervalt in sequelstoornissen. daarbovenop lijken de acteurs rechtstreeks uit impotente pornoprenten te komen die gans de film ogenschijnlijk aan het zoeken zijn naar een goed opgebouwde zin. Saw is dus ook ten prooi gevallen aan de zwakheden van een sequelreeks; dat het tot de vierde heeft geduurd, verdient applaus maar ik vrees dat het niveau niet meer hoger getild zal worden. ook al omdat Saw V geregisseerd zal worden door David Hackl, de second unit director van Saw III en IV en dus rechtstreeks leerling van Bousman. maar mijn gezaag over de vijfde Sawfilm zal voor bij de kalkoen zijn van 2008.
 
1,5/5
 

  

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s