The Spiderwick Chronicles


met je Golden Compass in de hand en een vleugje Stardust in the air kegel je al die verrekte Harry Potters omver die aan het voorlezen zijn uit The Chronicles Of Narnia; de fantasyverhalen in witte doekvorm beginnen zich aardig op te stapelen, leuk voor de pagadders of de opgroeiende jeugd die al die kinderromans verslonden hebben, voor de meer volwassen generatie betekent het wel een verzadiging waarbij de verwachtingen noodgedwongen alsmaar hoger gelegd worden om meer van hetzelfde te onderscheiden van originaliteit (vooral Stardust is hier groots in geslaagd). de daderromans zijn deze keer afkomstig van het duo Holly Black en Tony Diterlizzi en het is Mark Waters (van de Lindsay Lohan vehikels Freaky Friday en Mean Girls) die ze omvormt tot The Spiderwick Chronicles. Helen Grace heeft haar overspelige man verlaten en trekt met haar drie kinderen, Jared, Simon en Mallory uit de grootstad New York richting een oud maar rustig gelegen villa die ze in bruikleen neemt van haar tante Lucinda. niet geërft want Lucinda leeft nog, alleen blijkt ze niet goed snik te zijn en slijt ze haar dagen in een zothuis met verhalen over elfjes, trollen en andere magische wezens die zich onder ons zouden begeven. Jared gaat nogal mee in deze fantasie en ervaart bizarre voorvallen in het landhuis. in zijn onderzoek stuit hij op de zolder op een tachtig jaar oud boek geschreven door Arthur Spiderwick waarin alle kennis gebundeld staat over magische wezens en hoe met hen te communiceren. Jared neemt de kennis over en ontdekt welke magische wereld er zich naast de onze bevindt. echter, er is ook nog Mulgarath. een duivelse troldemon die uit is op het boek zodat hij daarmee de menselijke wereld kan overheersen. Jared werpt zich op als de beschermer van het boek maar dient hiervoor wel allerhande avonturen te trotseren. ik weet niet of men trouw gebleven is aan de boeken maar de film kijkt wel als een fantasyroman. het verhaal mag dan niet meer origineel aanvoelen, nergens wringt een schoentje en als tiener zul je perfect kunnen opgaan in de wereld van Arthur Spiderwick. want laat ons wel wezen, met grappige goblins, kwaadaardige trollentrawanten van mulle Mulgarath en ellendig zoemende elfen, is dat het doelpubliek. als ouder zul je blij zijn dat je je kroost een fantasierijke film hebt gegeven en tevens dat je anderhalf uur van rust kunt genieten, want zij zullen zeker aan het scherm gekluisterd zijn. Waters schudt duidelijk de romantische prul Just Like Heaven van zich af en bijt zich vast in een ander genre. dat hij daarbij beroep kan doen op het jonge talent Freddie Highmore is gezien zijn jonge ervaring in Finding Neverland en Charlie And The Chocolate Factory goed meegenomen alhoewel hij enkel maar als de speels koppige Jared kan overtuigen maar met diens tweelingbroer Simon duidelijk de mist ingaat. bijrollen zijn er van Mary-Louise Parker (de moeder), Nick Nolte (Mulgarath) en David Straitharn (Arthur Spiderwick), allen niet opmerkelijk maar ook niet storend wat af en toe wel het geval is bij de haperende special effects. maar dat zal de kids niet deren. voor hen is dit een uitstekende paasvakantiefilm waarvoor de ouder – liever kijkend naar the spiderman chronicles – zich moet opofferen of u zou voor altijd jong van geest moeten zijn.
 
2,5/5
 

  

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s