Iron Man


jaarlijks komt er wel zo’n superhero de revue gepasseerd die groot gebracht werd door Marvel. deze keer is Iron Man aan de beurt. aanvankelijk werd hij opgenomen in de Tales Of Suspense (dat was in nummer 39 uitgebracht in maart 1963). pas vijf jaar later, in het revolutionaire mei 1968, kreeg hij zijn eigen stripserie, vooral bedoeld als anticommunistische held die centraal in stond voor technologische vooruitgang en nationale veiligheid. thema’s die ook in de film geraakt worden. Tony Stark is de intelligente zoon van een industrieel magnaat die op zijn vijftiende reeds hoge toppen scheert in MIT. op 21-jarige leeftijd erft hij het imperium na een auto-ongeluk van zijn ouders en verandert hij Stark Industries in een miljardenbedrijf dat wapens en munitie levert aan de Amerikaanse overheid. de flamboyante flapuit gooit in keurig maatpak kwistig met geld in casino’s en mag er prat op gaan dat hij ieder covermeisje van Maxim binnen gedaan heeft. voor ons de ultieme droom, voor Stark realiteit. in die realiteit trekt hij naar Afghanistan om zijn wapens in de praktijk van nabij te aanschouwen maar hij belandt in een hinderlaag en wordt zwaar gewond ontvoerd. Stark zit in terroristische grotten opgesloten, van het leven gered door een ingenieur die een soort elektromagneet in zijn borst plantte zodat kogelresten zich niet naar zijn hart kunnen boren. ze worden gedwongen een superbom te maken die gehele vernieling kan zaaien. Stark doet alsof want eigenlijk werkt hij een zelf gecreëerd project uit: een robotharnas. het werkt en hij kan ontsnappen. terug op Amerikaanse bodem vertelt hij aan de verzamelde pers dat hij zich terugtrekt uit de wapenbusiness, dik tegen de zin van Obadiah Stane die als mede-CEO talrijke dollars door zijn neus doorgejaagd ziet worden, en optimaliseert hij zijn pantser: krachtig, supersonisch, technologisch A.I. geavanceerd en in goud-rode blitse outfit. klaar om de Amerikaanse en zijn eigen vijanden een veeg uit eigen pan te geven. de keuze voor Robert Downey Jr. als Tony Stark is een zegen. hij is het gewend om op de boemel te gaan en amuseert zich dan ook kostelijk in het spuien van rijkeluize egoïstische naïviteit. als comic-verfilming is het wel even wennen aangezien Jon Favreau (ultimate fighting champion Pete Becker uit Friends) veel tijd stopt in de uitbouw van zijn karakters. we leren de man achter Iron Man kennen en ook zijn contactrelaties komen aan bod: met zijn bezorgde secretaresse Pepper Potts (Gwyneth Paltrow is op hetzelfde niveau als in Sky Captain And The World Of Tomorrow), met zijn legervriend Jim Rhodes (een niet gewende losse Terence Howard) en met zijn harde partner-in-business Obadiah Stane (een fantastisch brullende Jeff Bridges die kaalgeschoren maar met baard tiranniek gestalte geeft aan een criminele geldwolf). de aanvang van de film is dan ook één en al karakteruittekening maar Favreau strooit met frivoliteit en vergeet hierin de ironie niet. in het tweede deel komt de actie meer op de voorgrond waarbij je een cocktail krijgt van The Transformers meets Stelth maar door zijn ongewone comicaanpak weet Favreau het stripclichéverhaal te omzeilen en is Iron Man een grappig gezellige filmrit die terecht een sequel mag krijgen.
 
3/5
 

  

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s