Street Kings


dat de wegen van James Ellroy en David Ayer elkaar kruisen hoeft geen verbazing op te wekken. de misdaadschrijver is verknocht aan Los Angeles en zeker aan haar politiedepartement maar met de te hekelen corruptie won Curtis Hanson met de verfilming van L.A. Confidential 2 oscars iets wat Brian De Palma met The Black Dahlia niet kon verwezenlijken. David Ayer groeide ook op in Los Angeles, zij het dan dat hij de meer harde buurten heeft gekend waarvan zijn gepende ervaringen uitmondden in Training Day waardoor Denzel Washington met een oscar kon gaan lopen iets waar Christian Bale met Harsh Times (het regiedebuut trouwens van Ayer) niet in lukte. hun pennen kruisten elkaar reeds in 2002 met Dark Blue en deze keer neemt Ayer de camera op voor Street Kings terwijl Ellroy gezelschap krijgt van Kurt Wimmer (Equilibrium). van meet af aan gaat het er hard aan toe. Tom Ludlow is een dirty cop, niet een corrupte agent maar meer een Dirty Harry type. hij behoort onder leiding van kapitein Wander tot een afdeling die zich richt op seksueel perverte misdadigers en Ludlow kent absoluut geen genade voor hen. hij gaat eigenhandig undercover, spoort hen op en knalt hen het liefst binnenin het bewijsmateriaal aan flarden. dat hij dit doet om rechtvaardigheid dan wel om zijn frusterend wodkagemoed over zijn overlevende vrouw te sussen, laat ik in het midden. bij zijn laatste deal laat hij vier pedofielen geen schijn van kans maar zijn optreden kan niet bij iedereen op bijval rekenen, zelfs een misdadiger moet recht hebben op een proces. Ludlow mag dan wel geheel beschermd worden door Wander, toch krijgt hij het aan de stok met James Biggs van Interne Zaken. het wordt nog erger wanneer zijn ex-partner Terrence Washington, volledig gekeerd tegen de werkwijze van Ludlow, in zijn aanwezigheid doorzeeft wordt door twee gangsters. Wander laat Ludlow een bureaujobke doen om de zaken wat te bekoelen maar Ludlow zelf wil ze niet laten betijen en gaat tegen alle advies in op onderzoek uit en stuit hierbij in samenwerking met rechercheur Diskant op duistere zaakjes die in het L.A. politieapparaat schuil gaan. Keanu Reeves mag de verrassing heten van de film. het stijvige houterige is er sinds Constantine wat uitgegaan, enkele pondjes zijn er bijgekomen, de wodka gaat er lekker in en emotioneel is hij een labiele agent die racistische uitspraken lult. ook Forest Whitacker, met snor, laat met zijn stijlvolle kolossale verschijning als Wander een voor hem verrassende indruk na terwijl Hugh Laurie zijn habitat van House MD gebruikt in zijn rol als Biggs. Ayer’s regie is gezien Training Day, S.W.A.T. (ook scenarist van) en Harsh Times niet nieuw maar de bikkelharde actie verveelt niet om naar te kijken ook al vervalt hij af en toe in niggaclichés en legt hij geen originaliteit in de shoot-outs. sommigen zullen de ontknoping een brug te ver vinden maar tegen dan heb je toch al een harde fight for justice gezien waarbij de verschillende schietpartijen en onthullingen elkaar in een razendsnel tempo opvolgen waarmee Steven Seagal indertijd groot werd gemaakt. Keanu Reeves is nog geen Seagal maar toch al een beetje een Street King.
 
3/5
 

 

  

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s