Mongol


Mongolië, een anderhalf miljoen vierkante meter democratisch land in Centraal- en Oost-Azië met een hoofdstad die luidt naar de naam Ulaanbaatar. verdere aardrijkskundige gegevens leiden ons tot het gegeven dat de Mongools hoogvlakte gekenmerkt wordt door een continentaal klimaat waarbij je in het noorden kunt wandelen in de toendra’s en de steppen, als bergbeklimmer ben je dan weer beter in het middengedeelte terwijl je in het zuiden de zandkorrels kunt tellen van de Gobi-woestijn. alledrie de decors komen terug in de Duits-Kazaks-Russische productie Mongol. gedurende de periode 1172 – 1206 volgen we Temudjin, zoon van een befaamde khan, met wie hij – en dit op negenjarige leeftijd – een bruid gaat kiezen. zijn ogen vallen op de stevige benen van Borte en eens hij tot het volwassendom hoort, kan hij haar claimen. zijn vreugde is van korte duur want op de terugweg wordt zijn vader vergiftigd door een vijandige khan. Temudjin erft dan wel het leiderschap maar als jonge snaak kan hij niet verhinderen dat de vijand van zijn vader, Targutai, de stammen leegplunderd en vernieling zaait. en eens Temudjin voldoende groot is zal hij ook nog eens terugkeren om hem te vermoorden. Temudjin mag dan wel weten te ontsnappen, in het onmetelijke Mongoolse landschap zonder paard is hij een vogel voor de kat en zal hij zijn vijand nog meermaals ontmoeten en ook ontvluchten, vindt hij meermaals zijn bruid Borte terug om ze evenveel keer kwijt te spelen en ontmoet hij ook zijn bloedbroeder Jamukha die zijn leven redt maar wie hij later naar het leven zal staan. in zijn levensevolutie maken zijn tegenslagen hem alleen maar sterker en hekelt hij de Mongoolse levenstraditie van aristocratie waarin het vergaren van persoonlijke rijkdom centraal staat. Temudjin echter wil alle Mongoolse stammen herenigen waarbij de veroveringen gelijk verdeeld worden aan zijn onderdanen. hij werpt zich op als leider en met zijn veldslagen wordt hij Dzjengis Khan, heerser van de wereld. regisseur Sergei Bodrov belicht dus de eerste levenswandel van de grootste Mongoolse leider en aangezien de Dzjengis Khan leefde tot 1227 mogen we ons nog verwachten aan twee vervolgdelen. hopelijk bevatten zij wat meer tempo. Mongol kabbelt immers zeer traag voort waarbij de groei van Temudjin belicht wordt tegenover de rustieke landschappen die slechts af en toe opgeschrikt worden door een veldslagje hier en daar die niet heroïsch vakkundig in beeld worden gebracht. de muziek is wel af en toe dreigend maar dient veeleer om de ogen open te houden wegens de afwezigheid van spanning. let op, zo slecht als 10000 BC is het zeker niet maar als je niet het niveau overstijgt van een Alexander of een Troy is een oscarnominatie teveel van het goede. Mongol is een traag weinig oplevend epos waarbij de Mongoolse hoogvlakte laat zien hoe schoon moeder natuur is maar in het filmlandschap scheert het geen hoge toppen.
 
2/5
 

  

  

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s