The Strangers


Gust Torfs, Alex Boeye, Pol Ballansee en John De Wilde, in 1952 richten zij in Antwerpen een groepje op die in een werelds dialect bekende hitmelodieën voorziet van makkelijke humoristische meezingteksten en hoge toppen scheerden met songs als ‘bij de rijkswacht’ en ‘schele vanderlinden’. hun laatste optreden, een éénmalig herenigingsconcert in 2006 niet meegerekend, dateert van 2002 wanneer de groep haar vijftigjarig bestaan viert. nu zijn the strangers voor de huidige generatie vreemdelingen geworden in het muziekgenre. in het filmgenre vinden we een ander paar vreemdelingen in The Strangers. het koppel Kirsten en James komt terug van een trouwfeest maar het is niet echt een voltreffer geworden. James had zijn zinnen gezet op een huwelijksaanzoek wat bekrachtigd zou worden in een voloverlopen romantisch zomerhuis. maar Kirsten voelt er zich niet klaar voor en het aanzoek loopt af op een sisser en de rondgestrooide rozen, klaargezette kaarsen en de gekoelde champagne in de afgelegen bosvilla voelen pijnlijk genant aan. James besluit dan maar om een ommetje te maken om zijn zinnen te verzetten. maar intussen, we zijn ondertussen vier uur ’s nachts, wordt er bij Kirsten aangebeld door een blond meisje met de vraag of Tamara thuis is. wanneer Kirsten haar afwimpeld, volgen er nadien luidruchtige stompen op ramen en deuren en lijkt het wel of er in het huis ook beweging is. in ijlangst belt ze James op. wanneer deze ter plaatse is vindt hij uiteraard eerst niks maar al snel krijgt hij ook indrukken van horrorvandalisme en duiken er drie personages met maskers op die nimmer van plan zijn het koppel uit het huis te laten. voor Kirsten en James start een ware nachtmerrie van overlevingsdrang. in principe ging de prent vorige zomer in release maar het is dus een jaar later geworden. ik zoek de reden vooral in de prent Vacancy die in Amerika eind april 2007 uitkwam (bij ons was dit augustus). Vacancy en The Strangers zijn immers uit hetzelfde hout gesneden en je kunt ze haast parallel naast elkaar leggen. een koppel dat met relatieproblemen zit, wat al van bij aanvang duidelijk wordt weergegeven zodat de kijker mee kan leven met hun emoties, overnacht in een afgelegen hotel/zomerhuis en wordt overrompeld door een stelletje psychopaten die willekeurig op gruwelijke wijze mensen eerst psychisch en vervolgens fysisch terroriseren. zelfs het slachtofferkoppel is gelijkend: Liv Tyler vervangt Kate Beckinsale (sorry Liv, je pruillip mag nog zo schoon frunniken, aan Kate kun je niet tippen) en Scott Speedsman is de (iets plastischere) dubbelganger van Luke Wilson. de terrormomenten van onze psychopaten, die eerst overal zijn dan nergens en vice versa, worden vergezeld van een lekker kabbelend countrysausje afgewisseld met lange stiltes die doorbroken worden door enorme schrikwekkende knallen. origineel is het allemaal niet hoor en men doet lekker buurtje over met The Texas Chain Saw Massacre maar zoals Nimród Antal het hem voordeed met Vacancy, zo weet Bryan Bertino de clichés behoorlijk goed in te passen in het horrorgeheel zodat de clichéopbouw en cliché boo-momenten de naam cliché alle eer aandoen. Vacancy was een korte helse vakantierit, The Strangers had evengoed Vacancy 2 kunnen heten maar het is dan wel een jaar na datum een waardige terrorsequel.
 
3/5
 
    

   

  

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s