Filmfestival Gent 3: Savage Grace


ik haat vijftv, ze spelen veel te veel waar gebeurde verhaalfilms. en ik haat films gebaseerd op waar gebeurde feiten. films moeten fictie zijn, een vlucht naar een ander universum niet naar een andere realiteit of iemands andere realiteit. ten aanzien van biopics heb ik dan steeds vooroordelen en het zal al over Howard Hughes, Betty Page of Frank Lucas moeten gaan wil het mij boeien. het waargebeurde verhaal echter van Barbara Daly interesseerde mij geen zak. de gelijknamige persoon die de make-up deed in de Stanley Kubrick films ware misschien nog boeiend geweest, maar deze Barbara Daly was een tweederangsactrice die haar middelmatige afkomst achter zich kan laten wanneer ze huwt met Brooks Baekeland, de kleinzoon van de Belgisch Amerikaanse uitvinder van het bakeliet. eigenlijk zijn ze tegenpolen, de ene wordt als koud omschreven, de andere als warm, en uit de stoom tussen de twee wordt kleine Tony geboren. en hij zal het slachtoffer worden van het gedrag van zijn moeder. zij behoort eigenlijk maar door Brooks bij het elitaire volkje en dankzij haar rode lokken en zandloperfiguur wordt ze in bepaalde mate aanvaard maar haar onvoorspelbaar en hysterisch gedrag ergeren Brooks meer en meer. tevens houdt zij Tony in een emotionele wurggreep. wanneer hij in zijn opgroeifase, na een scharrel met de Spaanse Blanca, sporen toont van homoseksualiteit keert Brooks hen, samen met Blanca, de rug toe. een harde klap voor Barbara die wel een smak geld over houdt maar haar status verliest en eigenlijk ook wel haar geliefde. zij woont doorheen de jaren in de mooiste steden van Europa maar wel frustrerend alleen. en zo houdt ze er losse scharrels op na met homo’s die op hun beurt op Tony vallen waardoor er maar één ding op zit voor Barbara: haar liefde wijden aan Tony, emotioneel en seksueel. maar intussen is Tony een psychisch wrak geworden wat tot dramatische gebeurtenissen leidt in 1972. maar liefst zestien jaar geleden maakte regisseur Tom Kalin met Swoon reeds een film gebaseerd op een waar gebeurde moord badend in een homoseksuele sfeer en nu na wat kortfilms tussendoor breit hij daar een vervolg aan. waarom toch. ok, de film baadt in de decadente jetsetsfeer van de jaren veertig tot zestig waarbij de status een masker was voor wat er onderhuids bij die mensen leefde en ok, je krijgt te zien waarom er een smet is op de naam Baekeland maar de verscheurde emoties, biseksuele triootjes en incestueuze machtspelletjes kunnen enkel maar op appreciatie rekenen omdat ze de adelheid te kakken zet. gans de film echter zat ik te denken, wanneer komt Sigmund Freud als een duivel uit een doosje gekropen om deze lulligheid te verantwoorden of te verklaren. de acteurs menen in een bloedserieus drama te zitten maar beschuldigen zich aan overacting. Julianne Moore als Barbara loopt er als een kieken zonder kop bij te kakelen die maar geen ei kan leggen terwijl Eddie Redmayne als Tony enkel maar aan zijn portfolio zit te denken. de film wordt omschreven als een verschrikkelijke tragedie. raadt eens wat het is om er naar te kijken; savage grace? neen zelfs dat niet, geen gratie.
 
1/5
 
  

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s