Filmfestival Gent 5: Belgische kortfilmcompetitie


de dag begon weer goed. op weg naar Gent besef ik op de E-17 dat ik mijn perskaart vergeten ben: weg visie The Escapist. op de volgende persvisie O’Horton kom ik oeverloos te laat in een bomvolle zaal en voor de visie van Unspoken had ik geen zin (terecht naar ik hoor). en toen viel mijn oog op de Belgische kortfilmcompetitie. zeven kortfilms van Belgische bodem (ééntje haalde de deadline niet) die dingen naar de prijs van maar liefst 5000€. ik raad iedereen aan om volgend jaar ook mee te doen want de kwaliteit is duidelijk nog in een te belabberd stadium bij deze jonge Belgische cineasten om eigenlijk een hoofdprijs weg te kapen. de kortverhalen zijn inhoud- en doelloos. een overzicht:
– Jazzed: ons zwart hoofdpersonage doet niets anders dan roken, zuipen en achter een deerne met rode jurk aanzitten in een jazzy decor. de animatie is niet zo slecht, de muziek wel wat te druk maar het zwaneneinde is een teken van een zwanenzang.
– The Mole Whisper: we volgen de chauffeur van een mol die tijdens zijn ondergrondweg compagnie krijgt van een vrouwelijke mol en haar nazaten. het wordt een helse rit in de ondergrond van insecten die af en toe eens een lachje brengt maar wat de animatieprent wil meegeven, ik weet het niet.
– En Compagnie De La Poussière: twee bijna volwassen jongeren ontdekken hun seksuele voorkeur. bij François (een Tarzanjeanette) is dat duidelijk: hij valt op Michel maar deze laatste is nog wat op de dool tussen François en de naakte Alice die hij in een Spameer tegenkomt. zijn beginnend werk als autopsiearts zal wel raad brengen. inderdaad, maar dat mocht wel veel vroeger gekomen zijn.
– Songes D’Une Femme De Menage: Gül is een ietwat struiser gebouwde vrouw wiens man weinig aandacht aan haar schenkt en ook tijdens de treinritten en haar werk – stofzuigen, dweilen, vuilbakken legen, ramen poetsen – hebben de mensen geen aandacht voor haar. in deze kortfilm komt ze tot dat besef. ik kom tot besef dat de kortfilm overbodig was.
– Orgesticulanismus: originele titel alleszins die de gevolgen van een handicap animeert. de eerste helft was goed zonder meer, het middelgedeelte was bijzonder ritmisch en op beat gemonteerd maar het slot, waarbij het lichaam vergaat in vormeloze curves, is betekenisloos en geeft een regenvlaag van een gemiste kans.
– Tunnelrat: we keren terug naar de loopgraven van de eerste wereldoorlog waarbij de Engelsen en de Duitsers het tegen elkaar opnemen met de strategische tunnels als inzet. door een instorting komen John en Heinrich ondergronds vast te zitten. overleven ze elkaar en overleven ze het voorval. claustrofobisch goed gefilmd met de gepaste kleurschakering maar niet zo overtuigende acteerprestaties. een goed einde wel maar je voelt deze al van een eindje aankomen. toch verdienstelijk.
– The Magnificent Four: mijn winnaar, het festival gaat over de impact van muziek op de film. deze kortfilm heeft als steunpilaar een viermansorkest zonder instrumenten. met hun lichaam maken ze ritmisch muziek in allerlei settings. na de zes minuten zaten nog steeds mensen de deuntjes mee te klappen.
Categorieën: Film

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s