Filmfestival Gent 8: Vicky Christina Barcelona


het oeuvre van Woody Allen is inmiddels immens maar in al mijn Gentjaren was hij het festival nog niet gepasseerd. en men moge dan zeggen dat hij op de terugweg is, zijn films verdienen een plaats op zo’n evenement en het is dan ook terecht dat zijn Vicky Christina Barcelona de vooropener mocht zijn. Vicky is meer het serieuzere type, niet openstaand voor one night stands want bovenal geldt een vaste stabiele relatie. dat uit zich in de verloving met Doug. Christina is haar boezemvriendin. op alle vlakken met dezelfde interesses behalve in de liefde. vaste relaties zijn niet haar ding in tegenstelling tot de seksuele avontuurtjes en de amoureuze chaos. samen genieten deze Amerikaanse vriendinnen van een zomervakantie in Barcelona. sightseeing, etentjes, wijnproevingen en art galleries staan op het programma. op zo’n laatste ontmoeten ze Juan Antonio, een flamboyante schilder die er net een passionele vechtscheiding op zitten heeft met Marie Elena. hij nodigt hen prompt schroomloos uit voor een weekendje Oviedo. het klikt tussen Juan Antonio en Christina maar op het nachtelijke uur van de waarheid heeft zij last van overgeverij en een knoert van een maagzweer: ze moet te bed blijven rusten. de verloofde Vicky die al tegen haar zin meeging, zit zo opgescheept met deze Spaanse lover. maar toch raakt ze in de ban van hem en begaan ze een slippertje. Vicky is uit haar lood geslagen want haar stabiele relatie met Doug kan wel eens een saaie relatie voor het leven zijn. Juan Antonio gaat echter door met wat hij goed in is: het verleiden van Christina. het lukt ook en al snel gaan ze samenwonen. en dan komt de wulpse Marie Elena weer ten tonele die in een zelfdestructieve bui alles op zijn kop zet. hoe zal de vakantie aflopen voor Vicky, Christina, Juan Antonio en Maria Elena. ze zullen er alleszins één opzitten hebben waarbij het mysterie van de onvoorspelbare en wispelturige liefde hun gedachten bespeeld heeft. waarom? omdat Woody Allen daar goed in is: neurotische emotionele verwikkelingen waarin relaties een schim zijn van zichzelf. en het moet gezegd worden, zijn nieuwste verveelt niet. de dialogen zij speels indringend, de toeristische trekpleister Barcelona vult ten volle het scherm en de acteurs voelen zich goed in hun drukke element. Javier Bardem is als een atypische Woody Allen een rustige, zelfzekere en onweerstaanbare verleider die de lippen mag delen met drie schoonheden: de blondine Scarlett Jahansson bloeit terug open onder de vleugels van Allen, de zwartharige furie Penélope Cruz die naar mijn gevoel te druk overacteert maar wel twee hete zoenen uitdeelt aan Johansson en de brunette Rebecca Hall die een emotionele tweestrijd tentoon stelt. Vicky Christina Barcelona is op en top een Woody Allen film waarbij de top onthouden mag worden. de eerste helft is sterker dan de tweede vooral omdat de inzet van Cruz niet de beste zet was en het einde zonder een dendere climax verder kabbelt maar qua inhoud geeft Allen toch weer een staaltje van de complexiteit van liefde en bewijst hij nog steeds een deugniet te zijn die ook op zijn leeftijd nog van de snoepwalletjes eet.
 
3/5
 

        

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s