Filmfestival Gent 9: Rocknrolla


nog zo enen die ‘het’ verloren zou hebben. na het middel(onder?)matige Revolver en Swept Away klinkt dat niet eens zo onterecht. terwijl zijn eega haar steentje bij brengt met haar debuut Filth And Wisdom gooit Guy Ritchie zijn nieuwste Britse misdaadfilm te grabbel. de Londense onderwereld wordt niet meer overheerst door drugs, wel door immobiliën. de blauwe boorden zijn vervangen door witte boorden en hoe meer gebouwen je kunt zetten, hoe meer je heerst over Londen. de baas van Londen is Lenny Cole, een arrogante gangster van de old school die meer steekpenningen uitgeeft dan bodybuilders aan testosteron en waarbij vele low life criminals in het krijt staan. zo bijvoorbeeld The Wild Bunch: handsome Bob, Mumbles en One Two, harde klopgrage kerels, maar na een mislukte deal moeten ze wel twee miljoen euro afdokken aan Lenny. en onze Lenny, of beter gezegd zijn rechterhand Archie die in de film ook dient als voice-over, zal het eisen. zeker in deze periode dat hij met de Russen in zee wil gaan. Uri is een Russische magnaat die in hartje Londen talrijke hectares bouwgrond in de hoogte wil jagen (leuke knipoog naar Roman Abramovich trouwens). Lenny zal de senaat wel omkopen en zorgen voor de nodige vergunningen, Uri zorgt voor zeven miljoen euro. zijn sexy boekhoudster zal hierop toezien. maar hier gaat het mis wanneer Uri’s koeriers worden beroofd door The Wild Bunch, twee keer zelfs. Lenny ziet zijn deal in rook opgaan, Uri zijn gebouwen en op bepaalde wijze ook zijn geluksschilderij dat in handen komt van de junkie rockstar Johnny Quid. een death race start omtrent dat schilderij, de miljoenen euro’s en uiteraard de macht over Londen. de film is bijzonder lang in zijn opbouw zonder daarbij boeiend te zijn (behalve dan de coole opening credits). je krijgt dan ook het gevoel dat de pretentie van Ritchie meer dan irritant is. het verhaal omvat allerlei subplots die je van het geheel doen afdwalen ook al schelden de personages elkaar met shit en fuck de huid vol sporadisch eens afgewisseld met een waardige one-liner (tegen een junkie: take a nice vacation in the snow). maar het zijn veel personages: Tom Wilkinson (kan Alan Ford niet evenaren), Karel Roden (heeft de gepaste Russische maffiakop), Gerard Butler (goed maar Jason Statham ware beter geweest), Thandie Newton (verleidelijk venijnig), Toby Kebbell (een storend junkie-element), Mark Strong (sterke rol) en ook nog o.a. Jeremy Piven en Ludacris. en rond elk van hen wil Ritchie iets op bouwen. dat trekt op niks en je hebt het gevoel dat je een bad trip aan het maken bent maar in het laatste driekwart van de film begint het spul dan toch nog te werken en komt er een rotvaart in de film die de puzzels in elkaar past overgoten met harde patsactie en cynisme. het is dus zeker niet zijn beste en bij aanvang treedt een Revolver gevoel op maar gelukkig herpakt hij zich en weet hij toch nog wat adrenaline te sturen doorheen je aderen. voor mij voldoende om een volgende festivalfilm te skippen en die adrenaline verder te gebruiken voor cinemapulp Death Race.
 
2,5/5
 

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s