Filmfestival Gent 13: The Edge Of Love


Keira Knightley aan de zijkant tijdens de tweede oorlogsperiode, is dit Atonement? neen, maar ik zal er mij mee moeten verzoenen dat ik de verfilming van haar moeder’s script ben gaan zien. aan de vooravond van bulderende bombardementen zien we een bloedmooie Vera Philips in metro’s en fabrieken aanmoedigende liederen zingen voor degene die aan het front gaan vechten. ze komt daarbij haar eerste jeugdliefde tegen, de dichter Dylan Thomas. het klikt opnieuw tussen de twee met dat verschil dat Dylan intussen getrouwd is met de blonde Caitlin en er ook een kind mee heeft. geen probleem echter. de deur staat open voor een driehoeksrelatie waarbij de drie van elkaar kunnen houden alhoewel zowel Caitlin als Dylan serieus naast de pot kunnen pissen (u zult zien, figuurlijk maar ook letterlijk). alsof nog niet genoeg, is er ook nog soldaatkapitein William Kilick die met een verleidelijke vastberadenheid in zijn stem uiteindelijk Vera voor hem weet te spannen met een huwelijk en kind als gevolg. niet volledig haar droomwens want haar gedachten blijven bij Dylan. relaties uitgestippeld denk je dan maar dan breekt de oorlog uit. William moet naar het front en leert er de onmenselijkheid kennen in de mens. Dylan mag om medische redenen thuis blijven en naast wat rokerige gedichten prevelen houdt hij zich vooral met onze twee dames bezig. alhoewel boezemvriendinnen geworden, leeft er onderhuids toch een jaloezie ten aanzien van wie Dylan het graagst ziet. wanneer William terug komt, is hij veranderd maar ook Vera is niet meer het gewezen zangvertiermeisje en hun persoonlijke ontwikkelingen bemoeilijken hun samenzijn dat tot een hoogtepunt komt wanneer Dylan, nog steeds heimelijk denkend aan Vera, poëtisch oorlogshelden minacht. een biopic omtrent Dylan Thomas is het niet geworden want hij wordt verkeerdelijk afgespiegeld, een oorlogsverhaal is het ook niet want meer dan donkerrommelig korrelige fragmentbeelden krijgen we niet, een romantisch drama is het ook niet want de driehoeksverhouding met een vierde wiel aan de driewieler is een ongeloofwaardige uitwerking over de dunne lijn die vriendschap, liefde en jaloezie van elkaar zouden scheiden. wat The Edge Of Love ons wil meegeven is dan ook geheel onduidelijk. de opbouw is ongestructureerd zonder te weten welke emoties er schuil gaan achter de karakters. dan wordt de vrouw afgespiegeld als een wezen dat haar benen voor iedereen spreidt, dan behoort ze weer toe aan de haard, dan heeft de man gevoelens voor één iemand, dan kan hij er niet genoeg onder hem hebben. en deze fragmentarisch onbenullige uitgangspunten krijgen gezelschap van vervelend camerawerk en stukjes literaire poëzie waarbij je geen verband kunt leggen met de beelden. de acteurs menen in een grootse film te spelen maar enkel Sienna Miller komt er verrassend genoeg met een voldoende af. Cillian Murphy en Dylan Thomas tonen ofwel te weinig emoties of de verkeerde emoties terwijl Keira Knightley teveel emoties tegelijk geeft. alle waren waarschijnlijk teveel aan oscars te denken. regisseur John Maybury maakte drie jaar geleden het onderschatte The Jacket; met The Edge Of Love zal dit een overschatte film zijn die mij aan de afgrond van filmplezier heeft gebracht.
 
1/5
 
  

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s