Loft


zei ik niet in mijn recensie van Sex Drive dat seks de grootste drijfveer vormt van de man? wel, ook Bart De Pauw en Erik Van Looy denken er zo over en hebben omtrent dat aspect een intrigerende thriller opgebouwd zich in grote lijnen afspelend in een loft, zo’n als luxueus woningingerichte dakverdieping van een appartement. architect Vince heeft in hartje Antwerpen zo’n appartementsblok uitgetekend, opgetrokken en duur verhuurd, behalve dan de bovenste verdieping. die behoudt hij voor zichzelf en zijn vier vrienden: psychiater Chris, diens cokesnuivende en deels agressieve halfbroer Filip, de bovenhuids tedergevoelige maar onderhuids gefrustreerde Luc en de zowel in nuchter als dronken toestand kwinkslagslaande Marnix. het opzet van de loft: onze vijf heren pissen graag naast de pot maar escortedames, hoerenloperij of hotelpoeperij kunnen wel eens sporen nalaten waardoor hun huwelijk op het spel komt te staan. inderdaad, brave huisvaders hebben een uitlaadklep nodig en het gewillige benengespreid vrouwelijk schoon nemen ze mee naar hun loft om vrijelijk en naar eigen goesting hun lusten te botvieren. echter, ze delen niet alleen hun lusten maar ook hun lasten: wanneer Luc de loft betreedt, treft hij er immers een dood, bebloed en verminkte jongedame op. onmiddellijk belt hij zijn loftcollega’s op en samen proberen ze een oplossing uit te dokteren om hier ongemoeid uit te komen, zowel hun loft als hun huwelijk staat immers op de helling. ze komen echter tot de vaststelling dat er geen sporen waren van inbraak en dat de jongedame geen onbekende is voor sommigen. schuilt de dader zich in het midden van het vijftal of wil er iemand ons vijftal er in luizen want de vriendenkring bij rijkeluizen is niet breed. met De Zaak Alzheimer maakte Van Looy Belgische allure door iets anders dan klassieke boerenpsalmen, witte van zichems of andere daensen te maken. de Belgische filmindustrie is florerend en met o.a. Ben X, Linkeroever, Aanrijding in Moscou ook scorend in het buitenland. we kunnen alleen maar hopen dat hetzelfde lot Loft is toebedeeld. Van Looy lost de hooggespannen verwachtingen in en maakt er een visueel spannende whodonit thriller van. visueel is het geheel zijn verdienste met de casinoscène als ultieme topper waarbij de vergelijking met Brian De Palma’s camerahantering alleen maar terecht is (ook de lang uitgesponnen Dusseldorfscène heeft die dromerig zwevende look). Antwerpen werd zelfs heel trendy gemaakt alsware het de metropool van de wereld terwijl Van Looy tevens een uitgebreid kleurenpalet aanspreekt telkens passend bij de scènes: heel fleurig bij de galaparty’s, licht duisterlijk bij verhaalontluikende momenten en bloederig geel bij het moordgebeuren. het whodonit gedeelte is geheel De Pauw’s verdienste. eigenlijk vind ik het verrassend dat deze schalkse ruiter buiten de zone van de mol in het geslacht de pauw dergelijk scenario aflevert. het is echt tot het einde mee puzzelen wat er nu precies gebeurd is en wie er achter steekt. enig minpunt is het laatste deel van het einde dat een clichébrug te ver is. het spannend karakter van de film komt door hun samenwerking waarbij ze opteren voor een flashback versus flashforward aanpak waarbij de beelden naadloos in elkaar over gaan. zo weet je bij aanvang hoe het eindigt maar krijg je maar bij mondjesmaat de evolutie van het einde naar het begin waarbij ieder personage wel eens de verdachtenrevue passeert. daarbij zit het kruim van de Belgische top. Filip Peeters zet met veel plezier de gluiperige vrouwenverleider neer die zoveel mogelijk deernes aan zijn degen wil rijgen, Matthias Schoenaerts is een aangename verrassing als impulsief gewelddadige jongeheer op de dool, Koen De Graeve zorgt voor de grappige noten die onmiskenbaar het handelsmerk dragen van De Pauw, Bruno Vanden Broecke is met zijn afschuwelijk kapsel geknipt als verraderlijke onderkruiper en Koen De Bouw doet helaas zoals steeds zijn blik van ik heb hier alle last op mijn schouders alle eer aan. voorts passeren eigenlijk meer als eerbetoon ook nog Jan Decleir (zijn discretiespeech doet het hem toch weer), Gene Bervoets en Dirk Roothooft langs de revue. aan vrouwelijke zijde minder verrasende acteerprestaties aangezien hun aandeel er vooral in bestaat bedrogen te worden. Tine Reymer, Ann Miller, Charlotte Vandermeersch, Wine Dierickx en Maaike Cafmeyer mogen dus hun onder druk gezette gezinsrelatie vorm geven. daarnaast floreren ook nog Marie Vinck en Veerle Baetens sensueel doorheen de film waarbij de te geforceerde Baetens moet onder doen voor Vinck. dus alles opgeteld een aanrader? jawel, Loft verdient lof. België heeft er een topthriller bij die hoge ogen mag scoren in het buitenland want zowel visueel als inhoudelijk overstijgen Van Looy en De Pauw de genremiddelmaat. tevreden keer ik dus terug naar … mijn gelijkvloers appartement, spannend niet?
 
3,5/5
 
 
Dit bericht werd geplaatst in Film, Trailer en getagged met , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s