Tulpan


Tulpan brengt ons naar de Kazachse steppe. Asa heeft net zijn marine-opleiding achter de rug en keert terug naar zijn zuster, haar man en hun drukdoende kinderen. de jongste loopt ganse tijd met een stok tussen zijn benen en imiteert zo het paardrijden, de middelste heeft een nachtegalenstem en laat het beste horen van de Kazachse hymnen, de oudste luistert heel de tijd naar de radio en met zijn langetermijngeheugen dicteert hij de nieuwsberichten later op dezelfde wijze aan zijn vader. Asa droomt ervan om net zoals zijn schoonbroer een eigen kudde schapen te hebben waarvan hij kan leven en zo ook een eigen yurt (= traditionele tentsoort voor rondtrekkende nomaden). echter, hij kan pas aanspraak maken op een eigen kudde wanneer hij ook een vrouw heeft gevonden die tijdens het herderschap van de man de was, plas en strijk doet. en daar wringt hem het schoentje. de Kazachse steppe is nauwelijks bewoond en de jonge vrouwen zijn dan ook schaars. toch is er hoop: een andere herdersfamilie heeft nog een ongehuwde dochter, Tulpan. Asa doet zijn uiterste best om indruk op haar te maken, maar wordt afgewezen, tweemaal zelfs. Asa begint aan zichzelf te twijfelen maar ook aan het leven dat voor zich voor hem uitstippelt. ziet hij zichzelf ganse dagen schapen hoeden in de desolate steppe of beantwoordt hij de lokroep van de stad, hierdoor aangemoedigd door zijn beste vriend Boni (en jawel hoor, die heeft een boontje voor Boney M en hun By The Rivers Of Babylon. enerzijds is Tulpan een cultuurrijke coming of age paradox van een Kazachse jongeman die twijfelt over zijn toekomst, anderzijds is Tulpan een documentaire omtrent het leven zoals het is … Kazachse nomaden met een cinematografische blik op de steppe, de kunst van het schapenhoeden in zandstormen en het ter wereld brengen van schaapjongeren, inclusief de reanimatie ervan. National Geographic met een verhaal dus. een verhaal dat de Un Certain Regard won dit jaar in Cannes en inderdaad fans van The Story Of The Wheeping Camel en Tuya’s Marriage zal aantrekken maar let wel niet iedereen zal aangesproken zijn door het ietwat saaie alledaagse leven in een yurt in de steppe. enkel teder en lichtvoetig voer voor de cinefielen dus.
 
2,5/5
 
Categorieën: Film

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s