Watchmen


visuele panache heeft Zack Snyder (‘Dawn Of The Dead’, ‘300’) te koop. het begint al met de spectaculaire openingsscène waarin in slow mo vuistslagen uitgedeeld worden, messen in het rond vliegen en lichamen doorheen glazen gekatapulteerd worden. dergelijke actiescènes (met als ultieme hit de gevangenis) zijn top of the bill maar zijn (helaas?) niet het enige in de film. Snyder blijft zeer trouw aan de comic en lapt er tussendoor een karikaturaal USA jaren ’80 in met Nixon nog steeds als president, een tikkende doomsday-klok met de USSR op de limiet van een nucleaire WO III aanval (is dit ‘Dr. Strangelove’ niet?) en de mensheid die zichzelf in de stront gewerkt heeft. de watchmen ruimde voor de overheid crimineel gespuis op maar ze zijn intussen vriendelijk afgedankt geworden en leiden een niemendalleventje. behalve Dr. Manhatten die over echte superkrachten beschikt maar zich hierdoor in Godswaanzin losrukt van menselijke emoties. de moord echter op The Comedian doet de watchmen verenigen en ze rakelen de strijd met de uitwasemen van het menselijke ras aan of is er een complot in het spel om hen uit de weg te ruimen en hoe zal dan het mensdom hier uit komen? visueel is ‘Watchmen’ af waarbij de actie briljant in scène gezet wordt als ware dat de striphokjes in beelden worden omgezet maar de space between is een immense narratieve brug te ver waarbij het blauwe Donau-individu snel gaat irriteren. het filofische gewauwel over internationale politiek, metafysica, het bestaan, het morele goed en kwaad, pfff, dit is toch The Fountain niet! eveneens kunnen de getormenteerde gemaskerde vigilantes met hun te lang uitgesponnen voorgeschiedenis geen redding brengen. Jackie Earle Haley, de detective-noir met bangelijk masker en geraspte stem, Jeffrey Dean Morgan, heerlijk lurkend aan zijn sigaar, en Malin Akerman, perfect passend in het ‘Kill Bill’ kopiekostuum, kunnen nog bekoren maar in zijn geheel hebben ze meer weg van ‘Batman’ anno jaren ’60 dan van ‘Iron Man’ of ‘Superman’. Snyder neemt het enerzijds te serieus op – hij blijft hondstrouw aan het werk van Alan Moore – en anderzijds te karikaturaal – de grime van Nixon, de foute eighties muziek (Nena!), de carnavalpakjes – zonder dat de goedbedoelde inhoud blijft plakken en zonder, ondanks de smiley, een potje fun te creëren. alleen zijn visuele actiepanache blijft overeind maar hiermee kunnen we niet geheel het advies watch ‘The Watchmen’ aanraden.

2/5

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s