Red Cliff


Hard Boiled, dat was zijn laatste Chinese film in 1992 waarna hij zijn Hollywoodgeluk ging beproeven. John Woo oogstte succes met Face/Off maar met Broken Arrow, Paycheck, Mission: Impossible II en Windtalkers was het vooral een stap in de richting van de voor hem te nemen of te laten box-office onbenulligheid die te weinig fans kon bekoren. met zijn terugkeer naar het oosten kreeg hij meteen de kans om zijn wens om de slag bij de rode muur te verfilmen waardoor hij ons terug neemt naar het jaar 208 op het einde van de Han dynastie. Cao Cao heeft de keizer van China in zijn greep en wil verder een nieuw rijk uitbouwen onder zijn bewind. het noorden heeft hij al in zijn broekzak, nu nog het zuiden. daarvoor dient hij de slag tegen Liu Bei te winnen, een generaal die de Han dynastie wilde herstellen. Liu Bei’s manschappen zijn echter in ondertal en hij lijdt een groot verlies. zijn enige mogelijkheid is een bondgenootschap aangaan met Sun Quan, een jonge ambitieuze keizer in het zuiden die eveneens een keizerrijk aan het uitbouwen is. (naar hedendaagse analogie met Vlaanderen en Wallonië neemt) het noorden met een vloot van 800000 manschappen het op tegen het zuiden met zo’n 30000 soldaten waarbij enerzijds de strategie van groot belang is (maak u op voor de schildpadformatie, tyfusuitbuiting, acute weersvoorspellingen en misleidingallianties) en anderzijds het krijgershart van de veldheren loyaal moet zijn en ze de krijgskunst machtig moeten zijn. Woo kan hierbij beroep doen op een koningskransje van Chinese topacteurs zoals Tony Leung (die op het laatste nippertje Chow Yun-Fat vervangde), Takeshi Kaneshiro en Chen Chang maar toch is het vooral Woo zelf die the battle of Red Cliff met een budget van 80000 dollar krachtig in beeld brengt. hij laat vooreerst enthousiast strateeganalisten lekkerbekken (met een groots respect voor Bagua systeem waarbij verandering van dynamiek, snelheid, hoogte en draairichting de vijand horendsdol wordt) en wanneer hij het in beeld brengt, krijg je puur spektakel waarbij old school wire work gecombineerd wordt met handige camerastandpunten (let bij de eerste dialoog ook op de knipoog zoom ins) en informatica-ondersteuning om een grote veldslag naar boot- en manschappen waarachtig te filmen. hij heeft hierbij vooral goed gekeken naar Troy, Alexander en The Kingdom Of Heaven en geleerd dat more less is maar dat je met less more kunt maken door inventief om te gaan met je beperkte beschikbare middelen. daarnaast haalt hij de fighting spirit van bij 300, ondersteund door een meeslepende soundtrack, en dit alles gecombineerd met zijn slow motion handelsmerk verveelt Red Cliff geen enkele minuut. John Woo is terug in China, John Woo is terug een waardig visueel regisseur en met zijn Red Cliff heeft hij een groots veldslagepos ingeblikt dat Hollywood met rode schaamblikken achterlaat.
 
4/5
 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s