36ste IFF Gent: Adam Resurrected


Paul Shrader heeft een intrigerende pen gehad in de jaren zeventig, tachtig waar Martin Scorsese gretig gebruik van maakte voor Taxi Driver, Raging Bull, The Last Temptation Of Christ en later ook nog Bringing Out The Dead. maar als hij zelf achter de camera moet staan tracht hij wel psychologische plots te verfilmen zonder daar echter het fijne van te weten. met Adam Resurrected had hij nochtans de roman voor zich van Yoram Kaniuk maar zijn interpretatie leidt je naar de dichtsbijzijnde psychiatrie. in dergelijke instelling bevindt zich Adam Stein, voor WO II een gerespecteerd circusartiest die zowel joden als nazi’s aan het lachen bracht. maar ontsnappen aan de Holocaust is er niet bij. zijn vrouw en kinderen gaan richting concentratiekamp, Adam krijgt een kans om te overleven als hij de hond speelt van commandant Klein. jaren leeft hij op handen en voeten wat in zijn bovenkamer een aantal kronkels doet snappen. ter behandeling van zijn mentale conditie belandt hij na de oorlog in de psychiatrie waar hij gek is op gek zijn. hij is de lokale ster tot een jongetje wordt opgenomen dat gelooft dat hij een hond is. Adam’s verleden komt terug en het is maar de vraag of hij dit een tweede keer kan overleven. ik zal de film geen tweede keer overleven. je weet wel dat Shrader zijn personage uit het verleden wil laten ontsnappen en pakt dit aan met gedragspsychologische standjes (de verpleegster die zich op haar hondjes verleent aan Adam) met enkele zwakzinnigheden daartussen (lezen van gedachten, gecontroleerd inwendige bloedingen krijgen of zelfs dood gaan) maar het is één en al confettibrei zonder carnaval. Jeff Goldblum met ergerlijk accent wil één van zijn beste rollen neerzetten maar zijn oogballen stellen zich teveel de vraag of zijn haar niet te hoog gekamd is. Willem Dafoe heeft absoluut het gezicht om een Duitse kampofficier neer te zetten maar zijn rol in het nazikamp is onderbelicht. daarnaast laat Shrader opnieuw zien zoals in de prequel van The Exorcist of zoals in Autofocus dat hij op vlak van cinematografie geen bal opgestoken heeft van de grootmeester en blijft hij steken op amaturistisch cameraniveau. Adam Resurrected is Shrader’s experiment tot het maken van een goede film maar je moet zelf al een geschifte gedragspsycholoog zijn om dit te doorspartelen.
 
1/5
  
 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s