36ste IFF Gent: Karla’s Wereld


de winnaar van het Europees Jeugdfilmfestival Vlaanderen van dit jaar waarmee hij kan rekenen op een distributiemogelijkheid. dat als aanbod maar of er vraag gaat zijn naar de deze Deense familiefilm is bedenkelijk. Karla bevindt zich als tienjarige in wat hedendaags haast een standaardsituatie genoemd kan worden: haar ouders zijn gescheiden en schippert tussen de twee afgebrokkelde huwelijkspijlers. ze is zeer graag bij haar vader omdat hij allerlei fantasiespelletjes bedenkt maar met de regelmaat van de klok heeft hij last van een drankduvel waardoor het bezoek aan haar papa niet kan doorgaan. dus merendeel zit ze bij haar moeder, een schoonmaakaholic die een nieuwe start heeft gemaakt met wat nu haar stiefvader is, een journalist die zonder het te beseffen voorrang geeft aan zijn werk. daarnaast heeft ze twee broers: de bloedgerelateerde Mads-Morten die geheel opgaat in het voetbalspel en Lillibror die vooral begaan is met zijn denkbeeldig vriendje. Karla heeft weinig grip op de chaos rond haar en dat valt moeilijk te vatten in de kerstperiode. wanneer haar vader weer eens ligt te bekomen van gluhweinaanvallen en ze geen kerstmis bij hem kan vieren, wordt haar familie haar teveel en besluit ze van huis weg te lopen. ze belandt bij Buster, een dakloze man die lege flessen inzamelt, en de lokale dorpsidioot met wie ze samen de eerste huisloze dag doormaakt. het avontuurtje brengt haar besef van het belang van familie, kerstspirit en levensvreugde. want op het einde komt alles weer goed. klinkt allemaal teder uiteraard maar Karla’s Wereld werkt niet vertederend. het verhaal is stereotiep, humorloos en bevat mijns inziens een verkeerde boodschap: loop als tiener weg van je huis en je problemen raken opgelost als je terug gevonden wordt. plots maakt de stiefvader een grondige oppoetsbeurt voor je kamer, zal je vader bij de AA van zijn alcoholdrang geraken, begrijpt je moeder jouw bezorgde bestaan en is alles terug rooskleurig. als wij dat in onze tijd geprobeerd zouden hebben, er zou wat staan zwaaien hebben. maar toen hadden we gedragscodes en -regels die we plichtsgetrouw meekregen van onze ouders en wisten we perfect waar de grens lag van kattekwaad en dwaasheid. maar dat zou ons leiden naar een film over de differentiatie van generaties en overstijg je een jeugdfilm. we zullen het maar houden dat heden jonge ouders veel wispelturiger en gedesinteresseerd zijn en daardoor primair geen weet hebben dat dit inwendige littekens bezorgd bij hun kinderen en secundair aanleiding geeft tot onbenullige jeugdfilms.
 
1/5
 

 
Categorieën: Film

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s