36ste IFF Gent: Fish Tank


ge zit in de shit, ge blijft in de shit; dat is misschien de iets stompzinnige basislijn van Fish Tank waarin we een blik werpen op de moeilijkheid van volwassenwording in een Brits niemandsland van sociale averij. Mia is een vijftienjarige rebelse puber die met alles en iedereen overhoop ligt en steeds met open ogen in de problemen loopt en daaruit vooral met zichzelf in de knoop lijkt te liggen. ze woont in een kramiekelig appartementje waar haar bimbomoeder tracht met drank en minirokjes het beste van haarzelf nog te kunnen weggeven en tevens is er nog haar jongere zus Tyler die haar eerste sigaretten verkent en aboluut niet op haar mondje is gevallen. zitten niksen is de hoofdbezigheid, naast elkaar liefkozend bitch te noemen, met de deuren smijten, overgedateerde wodka binnenspelen en rondhangen uiteraard. daarbij valt de innerlijke contradictie bij Mia op. ze veroordeelt iemands danskunstjes met een kopstoot om wat later in isolement zelf danspansjes te oefenen. frustration meets the dream. Fish Tank verwijst dan ook naar het maatschappelijk gevangen zitten in de vicieuze cirkel van sociale ellende, naar het fysiek isolement in een te klein en erbarmelijk appartementje waarbij op elkaars lip leven enkel leidt tot hoogoplopende ruzies en naar een psychische instabiliteit met een onmogendheid om eigen talenten te ontplooien. kan hier wel verandering in gebracht worden? met de komst van Connor blijkbaar wel. Mia’s moeder heeft hem als minnaar aan de haak kunnen slagen en hij ontpopt zich tot een vaderfiguur. voor Mia gaat een andere wereld open. vanaf de eerste aanblik op Connor voelt ze een bijzondere seksuele spanning die alleen maar aangewakkerd wordt door zijn charme. hij is trouwens de enige die aanstalte mag geven op haar R&B-danspasjes. maar de vertrouwensband leidt tot meer en Mia ondervindt hoe de weg naar de volwassenheid en het volwassendom zelve niet over rozen loopt. Fish Tank redt zich door het samenspel tussen debutante Katie Jarvis, die een geslaagde combinatie brengt van rebelsheid, stukgeslagen dromen en kwetsbaarheid, en Michael Fassbender, de inglorious bastard die met zijn sympathiek sex-appeal vrouwen doet smelten. regisseuse Andrea Arnold (oscarwinnaar met de kortfilm Wasp) kadert hen in een Ken Loach setting waarin de Britse appartementen hun eer aandoen van een omhooggevallen sloppenwijk met de waslijnen tussen de kookpannen. het is een realiteit en Arnold brengt het ook realistisch, alleen kom je deze troosteloze frustatie bij sociaal geïsoleerden teveel tegen op een filmfestival zodat Fish Tank drijft in een tank die geen vette vis bevat.
 
2/5
 
Categorieën: Film

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s