36ste IFF Gent: (500) Days Of Summer


een romantische komedie die er op het einde geen blijkt te zijn, dat is de originele sterkte die voormalige videoclipregisseur Marc Webb (3 Doors Down en Greenday) in zijn debuutfilm weet te verzilveren. de meeste romcoms laten zich immers lezen als een madelief met dan eens houden van, dan houden niet van om uiteindelijk in rozengeur en maneschijn te eindigen. niet zo met Tom en Summer zo blijkt in hun 500 dagen van verbondenheid. Tom is ontwerper van giftkaarten maar met zijn architectstudies in het achterhoofd loopt hij niet erg hoog op met zijn job. totdat zijn baas een nieuwe secretaresse aanwerft. vanaf de eerste blik op Summer lijkt het wel of Merlijn hem betoverd heeft. hij moet wel wat moeite doen (inclusief karaokevernederingen) maar uiteindelijk klikt het wederzijds en brokkelt de muur van isolement rond Summer zoals die van Berlijn af (kunnen mijn vergelijkingen nog slechter?). naarmate de dagen vorderen, groeit hun vriendschapsband. ze gaan samen naar de film, bezoeken een tentoonstelling, doen een diner, gaan op zoek naar elkaars lievelingsplekken en ontdekken elkaars lichamen. maar toch voelt het bij Tom aan alsof er een donkere wolk boven hun relatie hangt. hij kan het niet meteen vatten, alhoewel het uitgangspunt van Summer ‘ik ben niet op zoek naar een relatie’ daar wel voor iets tussen zal zitten. Tom neemt zich de tijd om terug te kijken op de voorbije dagen met Summer en langzaamaan zal zijn wolk opklaren maar of hij net dat wou. Webb vertelt het verhaal onconventioneel. er zitten 500 dagen tussen de eerste en laatste ontmoeting tussen beiden maar hij overloopt deze niet chronologisch, je krijgt het in stukjes opgediend waarbij hij back and forth gaat in de tijd. van happy naar unhappy en terug. van komisch naar pessimistisch en terug. en je weet wel dat het geen happy end tussen beiden gaat worden maar de reden is zowel standaard realistisch als verrassend in de plot. het voorafgaande splitscreenmoment dat aanleiding geeft tot de ware toedracht van de gevoelens van Summer zijn daarbij zeer effectief. fantasie en werkelijkheid worden naast elkaar weerspiegeld en je wilt het zien lopen zoals Tom het wenst maar de realiteit zal een harde dobber zijn die Tom met beide voeten onder de grond brengt. hij gelooft in liefde op het eerste gezicht, Summer niet, nu zal hij weten waarom. (500) Days Of Summer laat zich niet in een filmhokje duwen. er zit romantiek in maar het is geen romantische komedie, er zit humor in (waarbij vooral de zus van Tom enkele volwassen one-liners rond strooit of waarbij Tom en Summer het touretsyndroom escalerend etaleren) maar het is geen komische film en om van tragiek te spreken is hij helemaal niet dramatisch. het is gewoon een origineel geestige film die 500 dagen van een relatie belicht zoals het in realiteit ook wel eens durft te zijn (met romantisch gebroken harten) en die kan ogen op sterke acteerprestaties van Joseph Gordon-Levit en Zooey Deschanel.

4/5

Categorieën: Film

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s