John Rabe


"de oorlog tegen de oorlog is de edelste van alle oorlogen" _ Jean Jaurès
 
John Rabe wordt bestempeld als de Chinese Schindler. zijn daden mogen dan niet bekend zijn bij het grote publiek, met de film, gebaseerd dus op waargebeurde feiten, krijgt ook hij de erkenning die zijn acties in het verre oosten verdienen. Rabe vertrok begin vorige eeuw richting China om er in de Siemens China Corporation te werken. dertig jaar later is hij onder het kanselierschap van Hitler uitgegroeid tot de directeur van de mastodont in Nanking. zijn lidmaatschap bij de Duitse nationaal socialistische partij zal daar wel voor iets tussen gezeten hebben. maar in 1937 krijgt hij van Siemens te horen dat hij terug geroepen wordt naar Berlijn. echter, tijdens zijn afscheidsfeest wordt de stad onder de bommen van de Japanners gegijzeld. Japan is er immers op uit om China in te palmen en is al opgerukt tot 70 kilometer van Nanking is vastbesloten om de inpalming uit te breiden. Japan is goede vrienden met Duitsland en uit instinct opent Rabe de deuren van zijn fabriek om de Chinezen er in onder te brengen. de volgende morgen kiest het grote deel van de westerlingen het ruime sop. 22 dapperen blijven achter om de Japanse oorlogsmisdaden te voorkomen. zij richten het Internationaal Comité voor de Nanking Veiligheidszone op en kiezen als voorzitter John Rabe om diplomatisch sterk in de schoenen te staan (alliantie Duitsland – Japan). men slaagt er in een veiligheidszone te creëren waar geen soldaten binnen mogen en waar bescherming geboden wordt aan Chinese vluchtelingen. 200000 Chinezen vluchten de veiligheidszone binnen… het is maar de vraag hoelang Japan zich aan zijn woord houdt om de zone onaangetast te laten. de overleveringen betreffende historische oorlogsmisdaden is en blijft een noodzakelijkheid, enkel is de originaliteit soms eens zoek. echter, regisseur Florian Gallenberger is er in geslaagd een thema aan te snijden dat bij westerlingen vrijwel onbekend is. het gaat om het conflict tussen China en Japan in de aanloop naar de Tweede Wereldoorlog en hoe enkele westerlingen aldaar er in slaagden het leven te redden van duizenden Chinezen, ondanks de wreedaardige bezetting van Japan (gedurende drie maanden liep het dodenaantal van het Bloedbad van Nanking op tot 300000). Gallenberger verwerkt in zijn film archiefbeelden die alleen maar versterkend inspelen op de massaexecutie en onthoofdingscompetities die hij er zich afspeelden. alweer wordt je met de neus op de feiten gedrukt hoe wreed de mensheid kan zijn en dit bleef heus niet beperkt tot Europa alleen. John Rabe wordt uitstekend vertolkt door Ulrich Tukur (die de overleden Ulrich Mühe verving) maar wordt helaas bijgestaan door een miscast van zowel Daniel Brühl, Anne Consigny en Steve Buscemi waardoor de dialogen en de inheemse kracht van de film ondermijnd worden. niettemin is John Rabe een waarheidsgetrouw beeld van het Bloedbad van Nanking en een eerbetoon aan de persoon en zijn krachtdaden om een verschil te willen maken in de wreedheid van de mens. hij mocht dan wel een nazi zijn, een mensenleven was hem meer waard dan een ideologie en was bereid om hierin een voortrekkersrol in te spelen.
 
3/5
 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s