Tamara Drewe


"ik zou graag op het platteland willen wonen, maar er is daar zo weinig ontspanning buiten de zonsopgang en de zonsondergang." _ Jean-Charles
 
het lijkt me niet overdreven om Gemma Arterton als de coming lady van 2010 te beschouwen. ze wist zich staande te houden in de twijfelachtige blockbusters Clash Of The Titans en Prince Of Persia, droeg dubieus het gewicht in The Disappearance Of Alice Creed en heden mag ze kort gerokt het strippersonage Tamara Drewe van Posy Simmonds van The Guardian vertolken. en met verve. zowel met inhoud als met uitstraling. in het pittoreske plattelandsdorpje Stonefield gaat alles zijn boerengangetje, kent iedereen iedereen, gaat geen enkele daad onopgemerkt voorbij, is er maar 1 cafeetje en zoeken roestige schrijvers rust en inspiratie op het Thomas Hardy terrein ‘Far From the Madding Crowd’. totdat Tamara Drewe terugkeert naar haar geboortestad. ze gold vroeger als het lelijke eendje maar na haar neusjob is de journaliste meer dan hot. auteurs scherpen hun figuurlijke pen, een jeugdvriend vret zijn kas op omdat hij haar laten stikken heeft en zich steendood vervelende tieners zijn stikjaloers op haar omdat zij de lakens kan delen met hun muziekidool. het dorpje staat op stelten omdat verborgen verlangens, stilgehouden verleidingen en onvervulde dromen komen bovendrijven. regisseur Stephen Frears mag dan vooral een arthousekenner zijn met o.a. Dangerous Liaisons, The Queen, Dirty Pretty Things en High Fidelity die geen film ongemoeid laat om sociale boodschappen te ventileren, met Tamara Drewe blijft hij ontspannend zeer trouw aan de strip. de regie heeft esthetische vloeiende overgangen zoals je een strip zou lezen inclusief splitscreens en de inhoud blijft luchtig, grappig, vreugdevol met af en toe cynische sneren naar de auteursexcentriek, invloed van de popcultuur en de extreme gevoelens van plezier en verdriet dat een platteland creëert. Frears kiest voor zijn personages modale landelijke inwoners met doorsnee verlangens en bekommernissen maar schildert ze licht af als karikaturen zodat verrassend hun situatie zowel grappig als herkenbaar is. de vogeltjes en de bijtjes muziek doet kabbelend je onderdompelen in de madeliefjes en margietjes. Tamara Drewe is uiterst genietbaar en geeft je een zelfvoldaan gevoel na de film. en de rokjes van Arterton zijn meer dan leuk meegenomen.
 
3,5/5
 
 
 
Stripfragment:
 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s