Filmfestival Gent – dag 1


“film: opium voor het volk.” _ C.J. Casparus
 
voor de 37ste maal wordt het Internationaal Film Festival van Vlaanderen Gent op gang geschoten. een twaalftal dagen lang kunnen filmliefhebbers zich vergapen aan een 100-tal langspeelfilms verdeeld over de officiële selectie, festival previews, world cinema en eye tunes die de meningen toebedeeld zullen krijgen van cinefiel slaapwekkend langdradig tot een ontwapenend verrassend pareltje. tussendoor kun je ook enkele kortfilms meepikken, een icoon van de Franse filmgeschiedenis – Jaques Tati – ontdekken (via zijn films of tentoonstelling in het Caermersklooster) of de beste filmmuziek aanschouwen in het Kuipke bij de World Soundtrack Academy Awards. voor elk wat wils en voor zogezegde filmrecensenten het Vlaams jaarlijkse mekka die op het einde van het filmparcours er letterlijk als opiumverslaafden beginnen uit te zien.
 
film 1: Exit Through The Gift Shop _ “I’d been painting rats for three years before someone said ‘that’s clever it’s an anagram of art’ and I had to pretend I’d known that all along.” _ Banksy
 
een documentaire, of is het mockumentary?, over ’s werelds meest getalenteerde street artists en de regisseur die hen op hun pad volgt. u kan zich vergapen aan de fascinerend inspiratierijke straatkunst van o.a. Space Invader, Shepard Fairey, Borf, Swoon die de onervaren filmer Thierry Guetta op film wil vastleggen. tot dat hij de onbekende topartiest Banksy ontmoet en de rollen omgedraaid worden. de documentaire is knullig gefilmd met onvaste hand maar de street art die de revue passeert is knap boeiend en wanneer Guetta zich ontpopt tot Mr. Brainwash en een eigen gevierde street art artiest wordt, wordt het gevoel van is dit nu echt of fake alleen maar groter waardoor de fascinatie blijft. perfecte sidekickopener (want in godsnaam, wie gaat er nu naar Smoorverliefd?) van dit 37ste filmfestival.
 
3/5
 
film 2: Cyrus _ “haat schaadt. nijd scheidt.” _ Reinoud Loman
 
Cyrus de Grote, stichter van het Perzische rijk, daar gaat de film in de verste verste niet over maar ik wou wel even mijn trivial historie pursuit kennis etaleren. John zit zeven jaar na zijn scheiding zich nog steeds te wentelen in eenzame spiraal van depressiviteit. totdat zijn ex-vrouw, die op hertrouwen staat, hem meeneemt naar een feestje, hij verticaal pardoes stuit op Molly en horizontaal haar beter leert kennen. hij ziet terug licht in het leven, totdat hij haar excentrieke zoon leert kennen. er is meer dan één vijs los bij Cyrus en maakt zich tot doel om John uit het leven van Molly te bannen. Cyrus is een eigenaardig indiefilmpje dat niet goed weet welke kant op te gaan, noch met de relaties (triangles zijn nergens goed voor), noch met de gevoelens (apatisch of passioneel), noch met het genre van de film (thriller of komedie). bovendien hanteren de gebroeders Duplass hun camera misplaatst met het overbodig in- en uitzoomen en de vele troebele beelden. bijna hou je er een troebele geest aan over.
 
2/5

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s