Filmfestival Gent – dag 2


film 3: The Kids Are All Right _ “lesbos, go homme!” _ Marcel Mariën
 
Nic (Annette Bening) en Jules (Julianne Moore) zijn een lesbisch moederkoppel, je weet wel supergevoelig, rekening houdend met eenieders emotie en openstaand voor het bespreken van allerhande problemen. totdat hun twee kinderen op zoek gaan naar hun spermadonor en Paul (Mark Ruffalo) komt binnengewandeld in hun lesbische routinewereld. de kids vinden hem wel cool maar bij de moeders wringt er een schoentje. Nic is een perfectionist en kan niet aanvaarden dat Paul zich onbewust moeit met de opvoeding terwijl Jules zich seksueel tot Paul aangetrokken voelt. The Kids Are All Right is een onderhoudende familiefilmp met enkele leuke kwinkslagen die gedragen worden door goede acteerprestaties.
 
3/5
 
 
 
film 4: Die Fremde _ “zolang de familie en de mythe van de familie niet verwoest worden, zo lang zullen de vrouwen onderdrukt worden.” _ Simone de Beauvoir
 
Umay gaat gebukt onder de mishandelingen van haar man en besluit om met haar zoontje Cem Istanbul te ontvluchten richting Berlijn waar ze hoopt een nieuw leven te starten bij haar ouders. maar al snel groeit op haar schouders de sociale druk van de Turkse gemeenschap. een vrouw die haar man ontvlucht en tevens zijn zoon van hem wegneemt, wordt als een hoer aanzien, haar zoon als een bastaard en brengt de familie tot scha en schande. Umay start een emotioneel gevecht om verder te leven als een zelfstandige vrouw maar de Turkse tradities en conventies zijn diepgeworteld en de eer van de gemeenschap is belangrijker dan het welzijn van een vrouw en haar zoon. geen opbeurende maar wel een waarheidsgetrouwe film over wat de Turkse vertaling van eer een mens kan aandoen, zeker als dit niet altijd een persoonlijke keuze blijkt te zijn maar wel een culturele keuze waarin gezichtsverlies en afbreuk van familieconventies niet te verteren valt.
 
3,5/5
 
film 5: You Will Meet A Tall Dark Stranger _ relaties moet je vergelijken met haaien. ze moeten steeds voorwaarts bewegen, of ze gaan dood.” _ Woody Allen
 
je typische Woody Allen film over disfunctionele relaties, de verleiding om naast de pot te pissen om dan te moeten vast stellen dat het allemaal niet zo slecht was, maar dan is het te laat. Alfie (Anthony Hopkins) beleeft een bejaarde midlifecrisis, scheidt na 40 jaar huwelijk van zijn vrouw Helena (Gemma Jones) en papt aan met een half zo jong hoertje. Helena probeert deze breuk te verwerken via whiskey, een waarzegster en vele bezoekjes aan haar dochter Sally (Naomi Watts). zij wil doodgraag een eigen kunstgalerij maar heeft er het geld niet voor omdat haar man Roy (Josh Brolin) na vele jaren doelloos op zoek is naar een tweede succesvolle roman. misschien dat een muze (de bloedmooie Freida Pinto) raad brengt. indien dit het geval is, wil Sally het wel eens proberen bij haar huidige baas (Antonio Banderas). zo krijg je een pak buitenechtelijke relaties. allemaal leuk gebracht met die typische nerveus neurotische ondertoon en gedragen door allemaal uitstekende acteurs. enkel had Allen na 90 minuten film totaal geen idee hoe hij de film moest eindigen (of hij had er de centen niet meer voor) en blijft elke relatie onbeantwoord hoe deze afloopt. dat werkt als een hamer op de kop. Woody’s nieuwe is luchtig, amusant, je gaat op in het gezellig stadsstraatdecor maar met het doelloze einde loopt You Will Meet A Tall Dark Stranger af op een sisser.
 
2,5/5

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s