Filmfestival Gent – dag 3


film 6: Shahada _ “geloof is geen geloof als het niet op de proef werd gesteld.” _ Katherine Zell
 
om tot de islam toe te treden, dien je de shahada uit te spreken, de geloofsgetuigenis. je getuigt dat er geen god is die aanbeden mag worden, behalve Allah, en je getuigt dat Mohammed zijn dienaar is en zijn boodschapper. de eerste film van Burhan Qurbani gaat over een drietal jonge moslims die in hartje Berlijn op de proef gesteld worden in hun geloof. Maryam leeft volgens westerse waarden maar door een vreselijk toedoen zoekt zij verhaal bij haar god en worden haar waarden fundamentalistischer, Samir is homoseksueel, voelt zich aangetrokken tot Daniel maar the gay thing is verboden in de islam, Ismael is een politieman die gebukt gaat onder het geschiedfeit dat hij een vrouw neerschoot waarbij de baby in haar buik stierf; na enkele jaren ziet hij de vrouw terug en starten zijn psychologische problemen opnieuw. het is veel in één film. abortus, homoseksualiteit, de roep tot fundamentalisme, neerschieten van een vrouw en later met haar aanpappen. Qurbani wil laten zien wat het is om te moeten leven met verbannen waarden en de verschrikkelijke keuze te moeten maken tussen enerzijds geloof en de conventies van een gemeenschap en anderzijds de tegenstrijdige persoonlijke waarden. verdienstelijk maar het was beter geweest om zich tot één taboe te richten. zo is in het genre Die Fremde beter.
 
2,5/5
 
film 7: Potiche _ “een verstandshuwelijk maakt alleen kans van slagen wanneer maar één van de partners verstandig is.” _ Cathérine Deneuve
 
Cathérine Deneuve is Suzanne die in een Frans stadje echtgenoot mag spelen van de rijke industrieel Robert Pujol. zij is echter enkel een trofee, garnituur voor haar man die zijn leven wijdt aan zijn fabriek en voor de ontspanning de kast opent van zijn secretaresse of naar de badaboem gaat. tot hij na woelige stakingen van zijn arbeiders een hartaanval krijgt en in het ziekenhuis belandt. Suzanne neemt de taken over en tot eenieders verbazing, en met een beetje hulp van haar ex-minnaar, de burgemeester (Gerard Depardieu) maakt ze de fabriek opnieuw bloeiend, verkent ze nieuwe markten en krijgen haar kinderen (zijn ze wel van haar of Robert) belangrijke posten. maar Pujol laat het hier niet bij en wanneer hij terug beter is, spant hij de kroon tegen haar aan. de nieuwe Ozon is een mengeling van het neurotische van Woody Allen, inclusief de disfunctionele relaties van iedere personage (Suzanne mag nu wel garnituur zijn, vroeger zette ze de bloemetjes buiten, Robert is geil in ieder vrouws heil, behalve zijn eigen, de dochter staat op scheiden, de zoon is verloofd maar kijkt liever naar mannen, enz), en de Franse humor waarvan Tati de grondlegger is. niet hoogstaand (het musicaleinde is een brug te ver) maar liefhebbers van Ozon zullen er zeker pap van lusten.
 
2,5/5
 
film 8: Bodyguards And Assassins _ “een revolutie is een strijd op leven en dood tussen de toekomst en het leven.” _ Fidel Castro
 
de film draait rond de bescherming van Dr. Sun Yat-Sen, de grondlegger van het republikeinse China en initiator van de Xinhai revolutie in 1911 waarbij de Qing dynastie werd gestopt. in 1906 kwam Dr. Sun naar Hong Kong voor een geheim overleg om een anti-Qing front op te starten. de Qing dynastie heeft er weet van en stuurt een leger van huurmoordenaars naar de Britse kolonie om Dr. Sun te vermoorden. de toekomst van China staat op het spel en enkele lokale inwoners slaan de handen in elkaar om Dr. Sun te beschermen, ook al moeten ze dat bekopen met hun leven. het uitgangspunt is naar waarheid interessant, de gecreëerde setting idem maar de acteerprestaties (van niet de minste met o.a. Donnie Yen, Nicholas Tse en Tony Leung) laat de wensen te over en de gevechtsscènes zijn naar martial arts normen ondermaats. in Azië enorm geloofd en bekroond met talrijke Asian Film Awards maar de shaolin kung fu werkt niet in een omgeving die de realiteit wil nabootsen.
 
2/5
 
film 9: Au Revoir Taipei _ “de beste remedie tegen liefdesverdriet is: zo snel mogelijk een ander lief.” _ Urbanus
 
Kai heeft liefdesverdriet. zijn liefje is vertrokken naar Parijs en tijdens zijn grammaticale oefeningen krijgt hij telefonisch van haar de bons. hij blijft verweesd achter en wil zijn relatie terug op het spoor krijgen. daarvoor moet hij naar Parijs kunnen gaan. enkel, hij heeft er het geld niet voor. tot lokale gangsterbaas Brother Bao hem deze kans aanbiedt. hij moet dan wel een pakje meenemen. maar er blijken, naast de politie, ook enkele wanna be gangsters te zijn die geïnteresseerd zijn in het pakje. de start van een bewogen nacht. Au Revoir Taipei dweept een beetje met de slapstick tussen enerzijds de romantiek en anderzijds de misdaad. het ene sluipt in een hoekje waarvan je het niet direct verwacht, het andere hoeft niet altijd perfect te zijn. Au Revoir Taipei is onderhoudend dat vooral in het tweede gedeelte met enkele misverstandgrappen leuk uit de hoek komt en vooral weet te scoren met een verrassend jazzy soundtrackscore.
 
3/5

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s