The American


“het gelijkkrijgen met vuurwapens is een oude Amerikaanse traditie, die door iedereen aanvaard werd tijdens de pionierstijd. en heel wat Amerikanen denken nog altijd min of meer zo.” _ Jef Geeraerts

slotfilm van het afgelopen Filmfestival Oostende waarmee ze waarschijnlijk in Gent jaloers waren want The American is niet zoals ik verwacht had een greep uit de actie van Hollywood maar veeleer een cinefiele ode aan de huurmoordenaar. deze wordt als Jack vertolkt door George Clooney (tevens medeproducent van de film). zijn laatste klus in Zweden is uitgedraaid op een verraden shootout. hij neemt contact op met Pavel (onze Hasseltse trots Johan Leysen) en krijgt opdracht onder te duiken in Italië. Jack wordt zijn schaduw in de pittoreske straten van Castel Del Monte, raakt aan de zielspraat met de lokale pastoor Bendetto en komt (let op: woordspeling) vrij-goed overeen met de prostituee Clara (de graag in haar bloten rondhuppelende Violante Placido, een zeer ravissante verschijning die glorierijk de zombieaudities van Lucio Fulci doorstaan zou hebben). Jack begint het leven van op de andere boeg te bekijken en besluit na de laatste opdracht van Pavel – het manueel in elkaar steken van een geweer voor een collegahuurmoordenaar (Nederlandse trots Thekla Reuten) – er mee op te houden. maar u weet hoe dat gaat bij een laatste klus: dat loopt niet van een leien dakje.

Anton Corbijn groeit cultureel. van fotograaf over grafisch ontwerper tot filmmaker. aanvankelijk van videoclips (bvb U2, Metallica, Depeche Mode, Coldplay en Johnny Cash) om na de kortfilm Some YoYo Stuff over Don Van Vliet zijn eerste langspeler Control af te leveren. Cannesprijzen effenden het pad. met The American levert Corbijn een stilistisch portret af van een huurmoordenaar. het gaat hierbij meer om een karakterstudie van een asociaal persoon die de last van zijn geheimen torst en tot inkeer komt. de actie is aan de minimalistische kant (verwacht geen Leon, Hitman of The Bourne Identity) maar wel zeer doorleefd omdat de leefwereld van Jack dicht bij de kijker is. Corbijn is in zijn afwerking detaillistisch, zowel in de cinematografie (Jack lijkt wel voor de kijker een toerist te zijn doorheen de kasseistraatjes) waarbij hij kwistig met kleurenpaletten goochelt, muziek (knappe scène met We Speak No Americano of de knipoog naar Morricone) als dialoog (niet oeverloos verdwalen in gekwebbel maar vaak zegt de bodylanguage meer dan genoeg waarin Clooney een sterk staaltje neerzet).

voor degene die The American willen zien voor de actie zullen het zich berouwen, voor degene die geduldig het innerlijke willen ontdekken van een huurmoordenaar met gewetenswroeging zien een knappe doorleefde film van een hoog kaliber.

4/5

Anton Corbijn regisseerde videoclips van bekende groepen. voor Heart Shaped Box van Nirvana kreeg hij de MTV award

The American is gebaseerd op de roman A Very Private Gentleman van Martin Booth

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s