Paranormal Activity 2


“laat je nooit zo meeslepen door het buitengewone dat je het gewone vergeet.” _ Magdalen Nabb

je zou kunnen verwachten dat geesten geestig zijn of spoken in sprookjes voorkomen, maar neen, met de nagels glijdend over het krijtbord krijsen ze je schrikmakend wakker. dat was zowat het gevoel bij Paranormal Activity. drie jaar later willen de makers die angst en het succes ervan evenaren. hun marketing (van Paramount Pictures) hebben ze alvast mee en is vergelijkend met Cloverfield: weinig laten uitlekken over de productie, geen ballonnetje oplaten voor de pers en kijkers vooral lokken via mond-aan-mond reclame. dit laatste lukt want de tweede film volgt geheel het stramien van zijn eersteling.

ik zeg bewust tweede film, want het mag deels een sequel zijn, eigenlijk is het tevens een prequel. origineel. maar voor de rest is het alsof je naar de eerste film kijkt: kennis maken met het gezinnetje dat last zal krijgen van een klopgeest, alles is nog peis en vree en men dolt wat met de camera via verrassingsgrappen. daarna komen enkele bizarre situaties waarbij de personages wat verbaasd reageren en enkele camera’s in het huis installeren. dat gaat over tot ongeloof wanneer het gesar erger wordt en men zoekt toevlucht tot de logica wat botst met degene die toevlucht zoeken in het paranormale. tot slot leeft de geest zich geheel uit en beleven de personages spannende tijden.

de uitwerking is conform The Blair Witch Project. beelden zijn dus als footage afkomstig van de camera’s van onze personages (wat men klasseert onder het shaky cam genre) waarbij het klokje rechts onder af en toe wel op de zenuwen werkt. enerzijds bootst dit de realiteit realistisch na (moest er geen eerste Paranormal Activity geweest zijn had je weer twijfel of dit echt of niet echt gebeurd was). anderzijds moet je je worstelen door een trage opbouw rekening houdend met de wetenschap dat je achteraf suggestieve angst krijgt. maar reken er maar op dat je weeral gekluisterd in je zetel zal zitten en enkele huivermomenten moet verwerken. en regisseur Tod Williams weet op de emoties in te spelen door een baby en herdershond toe te voegen aan zijn geestpubliek (reacties als ocharme, ah nee enz hoor je gonzen door de zaal).

met Paranormal Activity krijg je hetzelfde als de eerste film met dat tikje meer dat hij de prequel combineert met de sequel en dat tikje minder omdat het schrikpad geëffend is zoals zijn voorganger en zodoende iets minder verrassend. maar de schrikeffecten blijven dik in orde en zo weet hij in zijn genre The Fourth Kind van dit jaar te overtreffen.

3,5/5

in afwachting van een parodie op Paranormal Activity kunnen we nog eens genieten van de parodie op die andere geestfilm, The Ring. dit is nog eens de intro van Scary Movie 3 met Pamela Anderson en Jenny McCarthy

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s