Kaboom


“biseksualiteit verdubbelt je kansen op een afspraak op zaterdagavond.” _ Woody Allen

op het filmfestival van Cannes werd dit jaar voor het eerst de Roze Palm uitgereikt. deze queer palm zet een film in de bloemetjes die een positieve bijdrage levert aan de internationale beeldvorming van homoseksuelen en lesbiennes. toch blijkt Kaboom niet je gewone gay film te zijn. de jonge Smith (Thomas Dekker) is net universiteitsstudent geworden en staat op het punt 19 jaar te worden. hij heeft last van een rare terugkerende droom dat meer en meer op een visioen begint te lijken en begint een aantal bizarre dingen mee te maken. hij deelt dit met zijn artistiek lesbische vriendin Stella (Haley Bennett) die zelf last heeft van een heksachtige pot. om zijn zinnen te verzetten houdt hij er ook vluggertjes op na met o.a. London (Juno Temple), die opgewonden raakt van homo’s, strandvriend Hunter en Rex, de vriend van zijn roommate Thor over wie hij zelf fantasieën heeft. klinkt allemaal heel biseksueel en is dat tot op een sarcastisch punt ook maar wanneer na een beangstigende nacht een roodharige dame vermoord wordt door mannen met dierenmaskers blijkt Smith in het middelpunt van de belangstelling te staan van een mysterieuse sekte en blijken zijn vluchtige relaties niet zonder reden geweest te zijn.

Kaboom, voortvloeiend uit de lens van regisseur Gregg Araki die zich in vorige films ook al liet ontpoppen tot gay regisseur en zelf – een heterohuwelijk niet te na gesproken – vooral uitgaat met mannen, laat zich omschrijven als een luchtige energieke biseksuele science fiction thriller. wat start met een adolescent zoekend naar zijn seksuele identiteit, waarbij vette knipogen getrokken worden naar het holebigebeuren, verandert in een rotvaart naar bizarre plotlijnen die apart infantiel lijken maar eindigt in een denderende parodie-apotheose waar in een rotvaart de puzzelstukjes in elkaar gepast worden. Kaboom is een schot in de roos.

4/5

in de film zul je Smith in een bioscoop zien kijken naar de film Un Chien Andalou, een kortfilm van Luis Buñuel welke van de hand is van Salvador Dali. de film is de grondlegger van de schoonheid van horror waarbij de scène waarin een man het oog van een vrouw doorsnijdt, geniaal gestileerd is (dit dateert van 1929!)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s