Somewhere


“diep in mezelf ben ik erg oppervlakkig.” _ Ava Gardner

net zoals twee jaar geleden met The Wrestler mocht de winnaar van de Gouden Leeuw van Venetië het Filmfestival van Gent afsluiten. de eer was deze keer weg gelegd voor Sofia Coppola’s Somewhere. Stephen Dorff speelt Johnny Marco een box office acteur die een luxueus room service leventje leidt in het Chateau Marmont Hotel in Hollywood. zijn assistente belt hem ‘s morgens door wat hij waar en wanneer moet doen (promocampagne, special effects masker voor zijn nieuwe film, interviews) en daar tussenin vult hij zijn dagen met vrouwen, bier en zijn snelle auto (de film lijkt wel een promostunt voor ferrari te zijn). zijn realiteitsgevoel is weggeëbd totdat hij zich een week dient te ontfermen over zijn 11-jarige dochter Cleo.

Somewhere stelt de oppervlakkigheid tentoon van de luxewereld waarin men vervreemd geraakt van de realiteit. men kan zich alles permitteren wat in gedachten op komt maar net daardoor verliest men de levenslust, is er geen uitdaging meer. er gebeurt dan ook niet veel in Somewhere, hetgeen wat net kenmerkend is voor dit type leventje. de keerzijde van de medaille is natuurlijk dat er niet veel te beleven is in de film en dat hij zelf oppervlakkig gaat aanvoelen. je voelt je zelf eenzamer worden. gelukkig is er Stephen Dorff die met een indringende aanwezigheid in elk screenshot het B-actiegenre van zich afspeelt, Elle Fanning (jongere zus van Dakota) die de onschuld weergeeft dat je hoop en sprankel doet inzien en een alternatievere soundtrack met o.a. Phoenix (welke niet onlogisch is aangezien de zanger van de band Thomas Mars haar vriend is), The Strokes, T-Rex en uiteraard The Police met So Lonely maar er ontbreekt een wow-gevoel zoals we dat hadden bij The Virgin Suicides en Lost In Translation.

2,5/5

Sofia Coppola regisseerde tevens een vijftal muziekclips van o.a. Air, The Flaming Lips en The White Stripes maar kende ook recentelijk in de reclamewereld bekendheid met twee commercials voor Christian Dior. het eerste filmpje met model Maryna Linchuk zal ongetwijfeld een belletje doen rinkelen want het gehanteerde liedje Moi Je Joue van Brigitte Bardot blijft in het hoofdje circuleren.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s