Season Of The Witch


“sinds de heksen niets meer overkomt, zijn ze onschuldig.” _ Elias Canetti 

de geschiedkundigen in Hollywood nemen ons mee naar de middeleeuwen, meer bepaald naar de gewelddadige christelijke (en daarom zogezegd rechtvaardige) kruistochten bedoeld om zoveel mogelijk mensen te kerstenen. een gekende filsofoof in die tijd, Augustinus, vatte het zo samen: er bestaat geen verlossing buiten de kerk. en zodoende trokken ridders hun helm recht, deden ze hun ijzeren sjaaltje aan en trotseerden ze met een groot kruis op de voorzijde van hun zware mantel de heidense vijand. twee van de dappere ridders zijn Behmen (Nicolas Cage) en Felson (Ron Perlman). maar wanneer ze met de stem van god op de achtergrond een onschuldig dorp teisteren met vrouwen en kinderen als slachtoffers draaien ze de kerk hun rug toe.

in hun pelgrimstocht op zoek naar rust doorkruisen ze een dorp dat geplaagd wordt door de pest. hun zwaarden verraden hun ridderlijke afkomst en ze worden door het plaatselijke leger overmeesterd. in plaats van in de kerker gedumpt te worden, worden ze ontboden bij de kardinaal (een duidelijk onherkenbare Christopher Lee). de pest blijkt zijn oorzaak te hebben in de vloek van de zwarte heks (Claire Foy). om deze op te heven moet ons duo, ondersteund door de mederidder Eckhart (Ulrich Thomsen), de priester Debelzaq (Stephen Campbell), de misdienaar Kay (Robert Sheehan) en de zwendelaarsgids Hagamar (Stephen Graham) het kettertje naar het monnikenklooster brengen om een eeuwenoude latijnse spreuk te declareren. onderweg toont het meisje een paar keer haar duivelse kunnen en onze koene ridders ontdekken in het klooster de onderliggende reden van het goede en het kwade.

indien Season Of The Witch een goeie film was, had hij zijn release gekend op 19 maart 2010. maar de versie van Dominic Sena gooide bij zijn testscreenings maar zeer lage ogen en hij werd de laan uitgestuurd om in de herfst vervangen te worden door Rush Hour regisseur Brett Ratner om nog een aantal nieuwe scènes in te blikken. daardoor is de film nog slechter geworden. aanvankelijk is het een typische Sena film zoals Gone In Sixty Seconds en Swordfish: na een tamelijk geslaagde opening, veel te doen om weinig in een mager rommelig verhaal en kabbelend uitmondend in een pulpactie einde waarin onze koene held de vijand overwint. sowieso al geen bijster interessant gegeven en Ratner was van mening dat enkele computergestuurde demonen het tij gingen keren. het kwade is afschuwelijk afgebeeld en wordt tegelijkertijd compleet belachelijk gemaakt met een binaire stem. onze duivel wordt daarnaast bijgestaan door zwartluchtige schepsels die je enkel doen hunkeren naar de tijden van Poltergeist en The Excorcist. dat was nog huiveren maar nu schiet je gebedjes dat de CGI-onthoofdingen snel van de baan zijn. Cage (het lange haarstukje is steeds een slecht voorteken) en Perlman beseffen maar al te goed dat ze in een slechte film beland zijn en pogen een slechte film te creëren zodat hij goed wordt maar daarvoor laat het irritante digitale fantasygeweld geen ruimte. het moge duidelijk wezen dat een heks een vloek uitgesproken heeft over Season Of The Witch en de kijker kan deze niet opheven.

1,5/5

Dominic Sena werkte aanvankelijk als regisseur van muziekclips. zo was hij vooral de hoofdleverancier van vele songs van Janet Jackson. een voorbeeldje is Rhythm Nation:

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s