Black Swan


“leer de techniek beheersen, vergeet die weer en wees echt.” _ Anna Pavlova 

ballet is meer dan tutu’s. wie ballet zegt, zegt Het Zwanenmeer en op 2 april kunt u in de Stadsschouwburg te Antwerpen terecht voor deze voorstelling gezien door de ogen van het Sint-Peterburg Ballet. terug naar de roots denk ik want Het Zwanenmeer, met muziek ter hande van Piotr Iljitsj Tchaikovski werd voor de eerste maal opgevoerd in het Mariinskitheater te Sint-Petersburg op 27 januari 1895. het vertelt het verhaal van prins Siegfried die verliefd wordt op prinses Odette. een beeldschone jongedame die leeft onder de vloek van de boze tovenaar Von Rothbart en overdag zwaan is en enkel ’s nachts een meisje is. een huwelijk kan de betovering verbreken maar dan is er Von Rothbart die met zijn bedrog roet in het eten komt gooien en zijn dochter Odile, die als twee druppels water op Odette lijkt (enkel zijn haar veren zwart), op het koninklijke bal laat dansen met de prins. de apotheose van het verhaal wisselt van uitvoering tot uitvoering, van positief romantisch tot tragisch romantisch.

ook choreograaf Thomas Leroy (Vincent Cassel) wil aan zijn bewerking van het stuk er een verrassend variërende tint aan meegeven zodat er een nieuwe wervelende wind waait in het ballet van New York. een nieuwe wind betekent ook een nieuwe ster en zo verdwijnt vergane glorie Beth MacIntyre (Winona Ryder) langs de coulissen weg. talrijke zich in het zweet trainende meisjes staan zich te verdringen om op de grote publieksaffiches te prijken. één van hen is Nina Sayers (Natalie Portman). ballet is er met de paplepel ingegeven waarbij haar training en voeding streng en nauwlettend in de gaten gehouden wordt door haar overbeschermende moeder (Barbara Hershey). Nina kan Thomas zonder problemen overtuigen van haar natuurlijke kwaliteiten als witte zwaan maar haar fragiliteit speelt haar parten om de duistere kant in haar naar boven te brengen voor de zwarte zwaan. op dat moment krijgt ze concurrentie uit Los Angeles met de nonchalante Lily (Mila Kunis), het sein voor Nina om nog meer gedreven te gaan trainen en het onderste uit de kan te halen in haar obsessiviteit tot perfectie.

alle aandacht voor de film gaat naar Natalie Portman die in volle zwangerschapsglorie een oscarbeeldje voor haar dubbelrol in ontvangst mocht nemen. terecht. haar metamorfose van een fragiel (let maar eens op haar kinderkamer) mooi meisje, opgesloten in de onzichtbare kooi van een streng controlerende moeder, naar een obsessief perfectionistische en innerlijk paranoïde twistende jongedame is subliem. dat ze sinds haar debuutfilm Leon één van mijn lievelingsactrices is, staat hier buiten. daarnaast is ook Vincent Cassel als zwierig verleidelijke choreograaf en Mila Kunis als sexy zorgeloze losbol prima gecast (de rol van Winona Ryder kan bedenkelijk genoemd worden). maar toch is Darren Aronofsky de ster van de film. net zoals in The Wrestler haalt de regisseur het onderste uit de kan van de hoofdrolspeler en nu voegt hij daar een visuele flair aan toe bol van de symboliek (neen, niet zoals in zijn miskleun The Fountain dat aankwam als overtijdse synthetische LSD) waarbij de spiegel centraal staat (wil aub een student van de Rits een thesis maken waarom er nooit een camera te zien is in één of andere spiegel). de spiegel betekent een confronterende blik op jezelf, het perfecte ingrediënt dus om de zwarte en witte zwaan tegen elkaar uit te spelen. ook jaagt Aronofsky het laatste half uur het tempo pijlsnel de hoogte in waarbij met beangstige fantasieën en hallucinante egopsychedelica de kijker naar de keel gegrepen wordt en deze zichzelf gespannen met de armen om het middel een schrale troost wil bieden en de hooggespannen zenuwen (vergeefs hoor) onder controle tracht te houden. een bizarre maar geniale filmervaring waarmee Black Swan zich moeiteloos weet te scheiden van andere films dit jaar.

4,5/5

ook de soundtrack is een knaller waarbij Clint Mansell al zijn registers open trekt om Tchaikovsky alle eer aan te doen. luister maar eens wat hij allemaal doet met het overbekende thema van Het Zwanenmeer

Een gedachte over “Black Swan

  1. Black Swan was inderdaad fantastisch en mijn persoonlijke film van 2010. Prachtig camerwerk en Portman die de show steelt. Heb de film al inmiddels 3 keer gezien en het pakt me elke keer weer.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s