Super 8


“dat er intelligente buitenaardse wezens bestaan wordt feilloos bewezen door het feit dat ze nog geen contact met ons hebben opgenomen.” _ Norman Alden

in 1965 lanceerde Eastman Kodak een nieuw filmformaat: super 8 mm waarbij de cartridges geladen werden met 15 meter film, goed voor 2,5 minuten professionele film (24 frames per seconde) ofwel 3,2 minuten amateurfilm (18 frames per seconde). voor het laatste was het vooral ontwikkeld en eigenlijk tot aan de komst van de video ook de standaardnorm (Fuji met Single 8 en Polaroid met Polavision kwamen als concurrentoptie op de markt). de video is al uitgestorven dus de super 8 is nog meer een zeldzaamheid maar wordt omwille van de oude filmlook dat het geeft aan het beeld graag gebruikt door populaire regisseurs (wikipedia spreekt o.a. van Sam Raimi, Oliver Stone, Guy Madden) terwijl er ook nog in o.a. Cambridge, Galway en New Jersey Super 8 filmfestivals zijn.

in het fictief Ohiostadje Lillian (genoemd naar de oma van regisseur J.J. Abrams) was er in het jaar 1979 eveneens een kortfilmfestival voor amateurfilmers. een zestal jongelingen wagen zich aan een zombieproject. Charles Kaznyk (debutant Riley Griffiths) baant zich als een rasechte Stanley Kubrick door het scenario en is bezeten over gans de productie, van belichting tot geluid, van dialoog tot make-up. voor het laatste staat Joe Lamb (debutant Joel Courtney) in. recentelijk zijn moeder verloren bij een fabrieksongeluk waarbij de vader (Ron Eldard) van de zombie-actrice Alice (Elle Fanning) een gigantisch schuldgevoel heeft en in onminnige frustratie leeft met Joe’s vader (Kyle Chandler). tussen Joe en Alice is hiervan echter weinig te merken. wanneer hun super 8 camera een scène inblikt, is ons zestal getuige van een spectaculair treinongeluk waarbij een vrachtwagen bewust de trein probeerde te doen stoppen. het wordt nog meer bizar wanneer later in de gebuurte de elektronica het laat afweten en een groots militair konvooi (Noah Emmerich voelt zich in zijn legersas) ter plaatse komt en een perimeter instelt. het moge duidelijk zijn dat de trein een nogal dubieuze lading bijhad dat ten stelligste geheim moet blijven. gedreven door de adrenaline probeert ons zestal tijdens hun zombiefilmen de ware aard te ontdekken net zoals Joe’s vader die als deputy de kalmte moet bewaren tegenover de inwoners van het stadje en anderzijds moeilijkheden ondervindt met de opvoeding van zijn zoon.

u denkt dat u al veel spectaculaire crashes gezien hebt in de cinema. mogelijks, maar nog nooit zoals de treinramp in Super 8. de laatste keer dat ik met open mond naar het scherm staarde, dateert van Cloverfield (waarvan Abrams bedenker en producer was), wel, nu sloeg de machtige verbazing opnieuw keihard toe. alsof je het zelf beleeft, gaat je hartslag de hoogte in en verstarren je ogen als vanzelf. nog maar weinig meegemaakt! laat je voor het vervolg echter niet misleiden want Abrams koppelt zijn voorliefde voor het geheimzinnige en langzaam verradende opbouw naar het onbekende (zie ook de serie Lost) aan de familiekoestering van zijn producer Steven Spielberg (een E.T. gevoel met een The Goonies saus is nooit ver weg). de actiepedaal zoals in Mission Impossible III en Star Trek wordt niet zover ingeduwd en er wordt vooral ruimte gegeven voor het emotionele kader. dit is al van bij de proloog duidelijk wanneer je Joe eenzaam in de schommel ziet zitten na het overlijden van zijn moeder. naar mijn gevoel botsen de twee met elkaar en kampt Super 8 met een identiteitscrisis. langs de ene kant heb je de Abramstouch en wil het aanleunen bij Cloverfield (invasie van het leger, wat schuilt er achter het mysterie, een eng freaky monster), langs de andere kant heb je de Spielbergtouch en wil het aanleunen bij E.T. (opgroeien tijdens moeilijke momenten, kneden van vriendschap tijdens het mysterie (let wel, uitstekende acteerprestaties), familie is belangrijk en aliens hebben ook hun persoonlijkheid). gedurfd, want welke Hollywoodblockbuster geeft nog om een scenario, maar soms heb je het gevoel dat deze twee krachtige verhaallijnen elkaar bijna laten ontsporen.

3/5

de film speelt zich af in 1979. The Knack had toen een superhit met My Sharona. een liedje waarbij de zes jongeren niet kunnen stil zitten, en u en ik ongetwijfeld ook niet:

Een gedachte over “Super 8

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s