Green Lantern


“De Groenen zijn de kinderen van Moeder Natuur en Vadertje Staat.” _ Rupert Schützbach

in het wielerjargon kennen we het begrip van de rode lantaarn waarvan de Belg Wim Vansevenant de absolute koploper is: driemaal op rij (2006-2007-2008) kwam hij als allerlaatste renner aan in de Ronde van Frankrijk. een prestigieuze prijs die niet zo makkelijk te winnen is aangezien je moet kampen met tijdslimieten en ver achter het peloton je een krachtige strijd met jezelf moet leveren. de rode lantaarn, de laatste der tourhelden. ook de groene lantaarn blijkt een held te zijn, al is het dan niet specifiek op onze aardkloot.

onze ruimte bevat een Green Lantern Corps. een vredeskorps dat al eeuw en dag de intergallactische vrede bewaart in ons sterrenstelsel dat verdeeld is over 3600 gebieden waarvan ééntje duizenden keer groter is dan onze aarde. ieder gebied heeft zijn hoeder, een green lantern. natuurlijk zijn er anderen in het spel die wel graag van star wars houden. zo bijvoorbeeld Parallax, een gigant die zich met angst voedt, en recentelijk wist te ontsnappen uit zijn gevangenschap. in het gevecht heeft hij één der sterkste green lanterns aller tijden dodelijk verwond. de strijder weet nog een noodlanding te maken op aarde alwaar zijn krachtige ring een opvolger voor hem zoekt. die duidt Hal Jordan aan, een begenadigd straaljagerpiloot als je de brokken er maar bij neemt. hij vindt de klucht best aangenaam maar moet alras verantwoordelijkheid opnemen (ai ai, zie maar zijn relatie met Carol) wanneer ook Parallax een leerling traint: xenobioloog Hector Hammond. een intergallactische oorlog ontspint waarbij de taferelen zich op onze aarde afspelen.

ja, opnieuw een comicverfilming, en van wie zou je denken? Clark Kent, ja dat is Superman; Peter Parker, ja dat is Spiderman; Bruce Wayne, ja dat is Batman. maar wie kent er in hemelsnaam Hal Jordan. en wat voor een belachelijke superheldennaam is Green Lantern. het risico op een flauw afkooksel is dan ook niet onbestaande, welke versterkt wordt door de belachelijke trailer. maar de ervaren regisseur Martin Campbell weet hoe hij actie moet vertolken (Goldeneye, Casino Royale, The Mask Of Zorro) en slaagt er in om de ruimte voldoende diepgang te geven (zoek deze diepgang niet teveel in het scenario). ook de acteurs voelen zich thuis in hun nieuwe groene wereld. Ryan Reynolds is geknipt als onvolwassen speelvogel die met horten en stoten met de last van verantwoordelijkheid leert omgaan om zo voorvechter van het universum wordt. Blake Lively krijgt hij er zomaar bij als superknappe superbabe. de ogen van Peter Sarsgaard lijken steeds onder invloed van marihuana te zijn en dat komt het karakter van professor Hammond ten goede. hij is een weinig opvallende wetenschapper die het moet hebben van verkregen postjes van zijn vader (een starre Tim Robbins) en bij het vrouwelijk schoon geen kans heeft. zijn leven heeft dan ook weinig betekenis totdat hij de kans krijgt om vanuit het kwaad zijn frustraties om te zetten naar macht. de actie is mooi in beeld gebracht, nooit vervelend en niet gratuit. tussendoor zorgt Reynolds voor de afwisselende humornoten die meestal geslaagd zijn. alzo wordt Green Lantern een verrassing. hij speelt de eerder genoemde superhelden niet van het scherm, maar weet wel naast hen overeind te blijven als genietbare familiefilm.

3/5

Ryan Reynolds mag een danske placeren met Blake Lively. dit gebeurt op de tonen van Come Softly To Me van The Fleetwoods. dateert van 1959 maar is nog steeds overtuigend als klassieker:

Een gedachte over “Green Lantern

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s