In Time


“niets is kostbaarder dan de tijd, want dat is de prijs van de eeuwigheid.” _ Louis Bourdaloue

op tijd komen, op tijd zijn. het is een dagelijks gevecht in de hedendaagse samenleving waar menig cardioloog blij om zal zijn gezien het potentieel van hartinfarcten alleen maar kan toenemen. Andrew Niccol (met Gattaca en Lord Of War twee sterke films op zijn palmares
(die S1m0ne wat doen vergeten) en daarnaast ook scenarist van The Terminal en The Truman Show) maakt van de science fiction graag realiteit. zijn concept is meer dan boeiend waarbij de mensheid niet ouder wordt dan 25 jaar (niemand in de film ziet er dan ook ouder dan 25 uit). op dat moment start een countdown van een jaar. geld bestaat niet en is vervangen door tijd. een kopje koffie, een busticket, alles moet je betalen in minuten die van je jaar afgetrokken worden. enkel door tijd te veroveren kun je je leven rekken. rijkdom staat gelijk aan veel tijd hebben. Will (Justin Timberlake) zit aan de verkeerde kant van de samenleving: hij moet dagelijks vechten om de dag in tijd te overleven. op een avond in de bar ontmoet hij evenwel een gozer (Matt Bomer) die meer dan een eeuw heeft. geld maakt niet gelukkig, eeuwigheid blijkbaar ook niet en Will krijgt de eeuw geërft. hij vlucht weg uit het ghetto naar de stad van de miljardairs maar wordt al snel het mikpunt van een bende tijddieven (met een goede Alex Pettyfer als Fortis), tijdagenten (een gedreven Cillian Murphy) die fraudeurs met tijd opsporen en de tijdrijken (een verrassende Vincent Kartheiser) die hun imperium in stand willen houden. Will is er immers op uit zijn overleden moeder (Olivia Wilde) te wreken die uitgeklokt is. qua originaliteit draait Niccol Hollywood de rug toe met een apart interessant thema waarbij geld onbestaande is maar dezelfde desastreuze mensheid en wereld aanwezig is waarbij men leeft voor en geleefd wordt door tijd. wat doen hedendaagse miljardairs: zich vervelen en tegoed doen aan luxueuze brasserijen. het voetvolk vecht dagelijks om de eindjes aan elkaar te knopen. vervang tijd door geld. de realiteit is anders, de ontwikkeling hetzelfde. echter vooraleer je je aan een filmische oorlog mag verwachten tussen kapitalisten en marxisten: qua uitwerking omarmt Niccol Hollywood. na een half uur stapelen de achtervolgingen zich op (proficiat aan Amanda Seyfried die dit op hoge hakken doet) waardoor de formule snel uitgemolken is en behoorlijk saai aanvoelt. acteurs zijn best in orde hoor maar in In Time tikt de klok te traag.

2,5/5

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s