Seeking Justice


“als je voor gerechtigheid kiest, bevind je je vaak in dubieus gezelschap.” _ Terence Rattigan

jaarlijkse kost, zo’n wraakfilm maar omdat ze zoet zijn, gaan die films er in als zoete broodjes. deze keer is het Nicolas Cage die de vigilante is. als doordeweekse burger van het New Orleans na Katrina geeft Eric les, speelt hij ’s avonds enkele schaakpartijen en is hij gelukkig getrouwd met Laura (January Jones). het leven van het stel wordt danig dooreengeschud wanneer Laura op brutale wijze verkracht wordt. Eric zit hopeloos in de wachtzaal van het ziekenhuis en krijgt bezoek van Simon (een strak in het zijdenpak zittende Guy Pearce). die doet zich voor als lid van een georganiseerde burgerbende die weigeren hun stad naar de verdoemenis te zien gaan en stelt voor het stuk uitschotverkrachter uit de weg te ruimen. in ruil kan Simon in de toekomst een wederdienst vragen. met zijn gedachten in de war stemt Eric toe. wat eerst een opluchting betekent, verandert een half jaar later in een valstrik als zou Eric zelf een moordenaar zijn. hij wordt zelf opgejaagd wild (een konijn om precies te zijn; kijkers zullen dit wel snappen) en moet ondertussen zijn onschuld aantonen. de film is zeer getrouw aan het genre. eerst tonen hoe goed in zijn vel de protagonist zit, een brutale daad waar hij niks aan kan verhelpen, hopeloos een middel tot wraak zoeken, zelf in een lastig parket geraken en toch slim genoeg zijn om zowel politie als daders te verschalken. meteen het minpunt van Seeking Justice: in de vijver van de wraakfilms zwemt hij ergens in de diepe oceaan, ook al wil regisseur er een boodschap insteken (wat rest er van New Orleans na de doortocht van de bekendste orkaan). veelvraatacteur Nicolas Cage (met hip ringbaardje) en Guy Pearce (gemilimitreerd haar waardoor gelijkenis ontstaat met Jason Statham) hebben duidelijk hun automatische piloot op staan zonder echter door de mand te vallen. de actie is al even routineus zonder saai te worden en af en toe stopt middelmatig regisseur (The Recruit bvb) met enkele uitschieters (The Bank Job bvb) of genre-iconen (Species, Cocktail bvb) Roger Donaldson er een angeltje in. je merkt, Seeking Justice is niks nieuws, niks verrassend maar ook niks vervelend. net voldoende als tv-film waar je toevallig op terecht komt na het zappen en waar je met de popcorn zorgeloos als hapklare brok naar kan kijken.

2,5/5

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s