Take Shelter


“waanzin is dat wat geen weerklank vindt bij de anderen.” _ Hugo Claus

zoek dekking in je schuilkelder want er komt een wereldvergaande film aan? helemaal niet, in Take Shelter gebeurt er zeer weinig maar de apocalypse kan ook schuilgaan in een individu. Curtis LaForche (Michael Shannon) is een arbeider met een goede verdienste waarmee hij zijn vrouw Samantha (Jessica Chastain) en zijn dove dochter Hannah (Tova Stewart) onderhoudt. een alledaags voortkabbelend gezinsleventje zonder reden tot klagen. maar er breken zware stormen aan, althans in de dromen van Curtis. en ze worden met de nacht erger. windhozen, tornado’s en bruine regen doen de mensen in zijn nachtmerries omvormen tot moordlustige wezens. zijn belevenissen in de nachtmerries worden steeds erger en krijgen de vorm aan van een visioen. de mensen rondom hem die in zijn dromen voorkomen, kan hij niet meer vertrouwen. hij stoot zich van hen af en bouwt tevens een schuilkelder in zijn tuin om redding te hebben tijdens de aankomende onheilspellende storm. langs de andere kant beseft Curtis dat zijn familie een shizofrene geschiedenis heeft en zoekt hij begeleidingshulp om de relatie met zijn gezin intact te houden. als ook zijn vrouw voorkomt in zijn stormachtige visioenen is het maar de vraag of hij zijn geestesziekte kan overwinnen. of is er toch een apocalypse komende? dat is de hamvraag van de film. is Curtis shizofreen aan het worden of is hij een visionair. het is niet de sterkte van de film. zoals gezegd, er gebeurt zeer weinig. het man bijt hond leven van een arbeider uit Ohio dat met een scherpe soundtrack enkele malen doorbroken wordt door nachtmerries waarin de blauwe lucht overspoeld wordt door tornado’s en de mensen rondom Curtis gek worden. Michael Shannon is wel de sterkte van de film. het is geen beautiful mind maar de gelaatstrekken van Shannon bevatten de contouren van pijn, angst, gelatenheid, innerlijke twist, rust en radeloosheid. hij ziet mentaal af maar wil dit afschermen van zijn gezin, hij is uiterlijk een stil water maar hij heeft een diepe grond. zijn kalmerende rust dreigt te exploderen. omdat deze evolutie gestaag gaat, heb je de kans om mee te kijken in de geest van Curtis. storm na storm, nachtmerrie na nachtmerrie zie je Curtis psychisch aftakelen en zijn angst groeien om even shizofreen te worden als zijn moeder. zijn mentaal behoedzaam gevecht hiertegen wordt moeilijker te verstoppen voor de buitenwereld zodat zijn naasten schrik van hem krijgen. wanneer de bom even barst krijg je een meesterlijke Shannon waarbij de razernij in zijn ogen door merg en been gaat van zijn vrienden. regisseur Jeff Nichols heeft het nadien wat moeilijk met zijn hamvraag maar Take Shelter hoeft niet schuil te gaan, Shannon houdt de film recht.

3/5

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s