Chronicle


“wij leven in de eeuw van het vliegen – en in die van de vlucht.” _ Evert Janssen

zou Doug Liman ergens in een hoekje zitten bokken van jaloezie? zijn teleportaalverhaal van Jumper werd met veel poeha aangekondigd maar werd terecht een blockbusterflop. debuterend regisseur Josh Trank laat zijn personages ook van hier naar daar vliegen maar zijn Chronicle – alhoewel haast onaangekondigd in de zalen – is er boenk op. waarschijnlijk beoogt men hetzelfde doel als Cloverfield. laat de mond aan mond reclame het werk doen naast de sociale media hype. Chronicle vertoont trouwens andere gelijkheden met Cloverfield en dat is niet beperkend tot het postermateriaal. de aanvang is traag opbouwend waarbij we onze jonge karakters leren kennen (een schoolparty kan niet ontbreken) met een handcamera. niet zo stabiele en wat warrige beelden geven weer dat de populaire Steve jongerenvoorzitter wil worden op school, Andrew (die de camera vasthoudt) een asociaal geval is die thuis geslagen wordt door zijn vader en Matt diens enige neef is waarmee hij wat sociaal contact heeft (respectievelijk Michael B. Jordan, Dane DeHaan en Alex Russell). pfff, een minder dan middelmatige semi tienerdocumentaire denk je enkele tijd. totdat ons trio een spelonk ontdekt waarin een vreemde kracht vrijkomt op hen. plots zijn ze in staat om voorwerpen te doen bewegen wat voor enkele leuke taferelen zorgt. geparkeerde auto’s verzetten tot verbazing van bestuurders, legoblokjes in sneltempo opstapelen, goochelshows of korte rokjes laten opzweven (eerlijk, zouden we ook doen). naarmate de stunts vorderen, worden de camerabeelden – alhoewel nog altijd via Andrew’s digitale handcamera – beter en straffer wanneer ze mee in de vliegactiviteiten gaan. want ons trio ontdekt dat door training men onbeperkt met de zwaartekracht kan omgaan tot zelfs het zelf vliegen. enorme fun. maar Andrew’s privésituatie (slagende vader terwijl zijn moeder doodziek te bed ligt en pestende etterbakken op school) is een mentale opdoffer en hij begint zijn krachten te gebruiken om zich te verdedigen en aan te vallen (is Carrie van Stephen King nog gekend?) welke volledig ontspoord met een zinderende finale tot gevolg waarbij auto’s, helikopters en ganse gebouwen niet veilig zijn. net zoals in Cloverfield ben je op dat moment de gimmick van de camera al lang vergeten en staar je met open mond naar de superheldenactie waarbij de marvelpersonages van schaamte onder een rioolputje kruipen. ondanks het zogezegd simpel cameraatje lijken de stunts levensecht waardoor special effects uit andere comicfilms er te afgeborsteld uitzien. naast de visuele spanning blijft het scenario van Max Landis (zoon trouwens van John – An American Werewolf In London – Landis) en Trank ook overeind als tienerdrama waarbij de groeipijnen in een verkeerde context ontaarden in een menselijke tragedie. Chronicle is een found footage film van de bovenste plank.

4/5

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s