Contraband


“de handel is als een haven; haar zon bestaat uit betrouwbaarheid en haar maan is eerlijkheid.” _ Bahá’u’lláh

we beginnen met een triviaatje: Contraband is een remake van de Ijslandse thriller Reykjavik-Rotterdam (die eigenlijk Rotterdam Reykjavik had moeten heten omdat men alcohol smokkelt van Rotterdam naar Reykjavik) waarin Baltasar Kormakur de hoofdrol speelt. zo diep verworteld met deze rol, staat diezelfde Kormakur aan het regieroer van de remake. de hoofdrol laat hij nu over aan Mark Wahlberg en hij verplaatst de setting naar New Orleans-Panama. Chris Farraday stond back in the days gekend als een legendarische smokkelaar van allerlei waar. iets wat in de familie zit trouwens want zijn vader zit ervoor in de gevangenis. Chris heeft na zijn trouw en geboorte van twee kinderen het smokkelen achter zich gelaten en heeft een bedrijfje opgericht dat zich bezig houdt met alarminstallaties. smokkelen werkt echter aanstekelijk en het kleine broertje van Chris’ vrouw (Kate Beckinsale) probeert zijn gram te verdienen. het loopt echter mis en kleine Andy (Caleb Landry) heeft een grote schuld openstaan bij crimineel Tim Briggs (Giovanni Ribisi). en schulden moeten afgelost worden. Chris schiet ter hulp (schuld kan immers overgeërfd worden) en samen met smokkelvriend Sebastien (Ben Foster) en enkele vrachtschipkompanen trekt hij naar Panama om een grote lading kwaliteitsvol nepgeld op te halen. op het vrachtschip houdt kapitein Camp (typecasting in de goede zin van J.K. Simmons) de teugels strak volgens een tijdslijn terwijl in Panama niks volgens plan loopt en een race tegen de klok start om tijdig terug op de boot te zijn. Chris belandt er diep in de onderwereld terwijl aan het thuisfront dreigementen aan zijn vrouw routine worden. hou het hoofd maar koel. het positieve is dat dit een koud kunstje is voor Wahlberg. een eigen typecasting zeg maar aangezien hij de prent mee produceert en dat wil zeggen hoe groter het probleem waar hij voor staat, hoe bikkelharder de gevechten, hoe groter de dreiging, hoe straffer de wraak. hij is daar nu éénmaal goed in en wordt geruggensteund door, opnieuw een typecasting, Foster en op het randje van over the top Ribisi. enige vrouw in het spel is de immer knappe Beckinsale alhoewel haar personage na deze film welkom zal zijn in een zelfhulpgroep van geslagen vrouwen. de klop die ze krijgt is niet te onderschatten alhoewel de bedreigingsscènes niet geheel kunnen overtuigen. de actietaferelen in Panama wel maar deze staan dan weer bol van de ongeloofwaardige clichés. Chris’ origineel plan wordt doorboord maar geen probleem, na improvisatie wordt er omgeschakeld naar een plan B, C, D, E en F. dat de operatie onder tijdsdruk staat, moge hierin geen probleem zijn. als ware dat het lokaliseren van een onbekende loods, een gewapende overval op een zwaar bewaakt pantsertransport, het smokkelen van een Pollockschilderij en het inladen van een losse container in een tijdsbestek van enkele minuten kan gebeuren. het is misschien nog niet zo erg als in Colombiana, echt geloofwaardig is het geenszins. de Pollockgimmick op het einde maakt wel duidelijk dat dit tevens geenszins de bedoeling was. Contraband dien je dus met grote korrels zout te bekijken en als je je niet ergert aan de ongeloofwaardige events in de race tegen de klok, pik je enkele vermakelijke actietaferelen mee maar daar houdt het mee op. we zijn dus niet echt Pro Contraband.

2/5

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s