The Cabin In The Woods


“een bos is zo diep als je durft te gaan.” _ Martin Simek

een clichéhorrorfilmpje waarin enkele tieners één voor één het houtje leggen? dat had je daadwerkelijk kunnen denken … totdat je de proloog te zien krijgt waarin twee zakelijke uitgedaste mannen (Richard Jenkins en Bradley Whitford) in één of andere enorme ondergrondse bunker het hebben over de toestand van de wereld waarin de Zweden het hebben laten afweten en dat Japen of de Verenigde Staten het moeten zien te redden. even denk je echt in de verkeerde zaal te zitten totdat toch de titel in grootse rode letters tevoorschijn komt. het clichégevoel komt terug want onze tieners worden in o zo typische karakters voorgesteld: sportbink Curt (Chris Hemsworth, Thor voor de vrienden), diens sletty babe Jules (Anna Hutchison), brave studentikoos Holden (Jesse Williams), maagdelijk schuchtere Dana (Kristen Connolly) en de weirdo Marty (Fran Kranz). zij trekken er op uit naar een hutje ergens diep in de bossen. een The Hills Have Eyes of Wrong Turn gevoel komt naar boven wanneer ze onderweg de weg vragen aan de zonderlinge tabaksjiekende Mordecai. eens aan de hut gekomen denk je terug aan Cabin Fever maar eens ze de hut verkennen wordt de klemtoon verlegd naar het genre van The Hole. en dan zijn er onze zakelijke mensen weer die een Truman Showtje doen met de nodige sarcastische humor. en eens de hel letterlijk losbreekt verschuift de klemtoon naar het zombiegevoel van The Night Of The Living Dead maar dat is helemaal nog niet alles want de hut herbergt nog vele geheimen waarbij je ook nog eens herinneringen krijgt van Cube waarin een eindeloze reeks van referenties de revue passeren aan roemrijke horrorfilms. en op het einde komt zelfs Sigourney Weaver met een Oud Testamentverhaal op de proppen. het enige gevoel dat je kunt overhouden is dan ook een welgemeende what the fuck? bedenker en schrijver van deze horrorode is Joss Whedon maar omdat die het te druk had met The Avengers liet hij de regie over aan debutant Drew Goddard (alhoewel op zijn filmcv ook reeds het scenario van Cloverfield staat). kijk dan ook over enkele schoonheidsfoutjes (de anaconda is bvb teveel van het CGI goede) en laat je leiden van de ene twist naar de andere. doordat het verhaal steeds de klemtoon verlegd, besef je wat het horrorgenre allemaal te bieden heeft in het filmgenre. The Cabin In The Woods laat zich in geen enkele horrorlade duwen, het is de kast zelve van de horror. een stevige eiken kast dat zijn eigenzinnige pasticheplaats verovert.

4/5

“Dolor supervivo caro. Dolor sublimus caro. Dolor ignio animus.”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s