The Divide


“ellende kweekt haat.” _ Charlotte Brontë

de wereld mag vergaan. bijna anderhalf uur lang kun je aan niks anders denken bij het bekijken van de nieuwe film van Xavier Gens (Hitman vond ik als één van de weinige wel goed). hij start nog knap hoor wanneer New York onder vuur komt te liggen met een nucleaire aanval. een stel jongeren weet te vluchten naar een atoomschuilkelder, dik tegen de zin van de bewoner Mickey (Michael Biehn). even ziet het er naar uit dat we de postapocalyptische toer opgaan genre The Book Of Eli of Residente Evil: Apocalypse waarbij het groepje mensen het tegen het buitengespuis opnemen. maar die toon verandert wanneer de deur van de kelder hermetisch wordt afgesloten. het blijft zo voor de kijker wel gissen wat er zich nu buiten de kelder allemaal afspeelt maar Gens concentreert zich op de opgeslotenen: 6 mannen en 2 vrouwen, onbetrouwbare karakters, een slinkende voedselvoorraad en een lichte aantasting van nucleaire bestraling. als het besef van de opsluiting doordringt, keren de personages terug naar hun primitieve zelve. egoïsme, manipulatie, misbruik, perversiteit, men wordt slachtoffer van zichzelf. verwacht geen Saw toestanden (al wordt er wel eens een duimpje afgesneden) maar helaas wel situaties die thuishoren in het ziekelijke A Hole In My Heart en er enkel op uit zijn de kijker te choqueren tot waar wanhoop en angst kan leiden bij mensen die naar de afgrond van hun zelve reizen. een ergerlijk depressief gevoel hou je er aan over en een grote frustratie waarom je de film hebt uitgekeken.

1/5

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s