Dark Shadows


“slechts aan ’t donker raak ik mijn schaduw kwijt.” _ Frans Hiddema

op 13 april van dit jaar overleed Jonathan Frid op 87-jarige leeftijd. wie zegt u? Frid heeft naast de hoofdrol in Oliver Stone’s debuutfilm Seizure enkel acteernaam gemaakt als Barnabas Collins. gedurende 594 episodes (in totaal waren er meer dan 1250) gaf hij het beste van zichzelve in de gotische soapserie Dark Shadows waarin geesten, vampieren en weerwolven zich met de stervelingen moeiden. Tim Burton pikte als tiener de serie op en wou er een film over maken. snel even huisacteur Johnny Depp contacteren en hun achtste samenwerking werd een feit. in de tweede helft van de 18de eeuw floreert de visserij-activiteit van de familie Collins, in die zin zelfs dat ze hun eigen stad Collinwood kunnen oprichten. de jonge Barnabas Collins groeit hierin op. plezant, want het grote landgoed brengt knap vrouwelijk huishoudpersoneel over de vloer. zo is Angelique (Eva Green) een gewild seksspeeltje. eens zijn wilde haren voorbij ontmoet hij Victoria (Bella Heathcote), zijn grote liefde. dik tegen de jaloerse zin van Angelique. die een heks is. ze jaagt Barnabas’ ouders de dood in, doet dat nog eens over met Victoria en verandert Barnabas in een vampier zodat hij altijd de pijn van de gemiste liefde kan ervaren. hij mag dit trouwens doen in een doodskist waarin hij wordt begraven. tweehonderd jaar later vinden er werken plaats in Collinwood en wordt de kist opgegraven. de vete tussen Angelique, die ondertussen Collinwood bijna geheel veroverd heeft, en Barnabas, die slechts enkele ergenamen aantreft, zwengelt opnieuw aan. de vrijscène waarin alle hoeken van de kamer letterlijk worden aangedaan is hier een pittig toonbeeld van. de fantasiewerelden van Tim Burton maakt het altijd aangenaam om naar zijn films te kijken: bevreemdende locaties en excentrieke personages. Collinwood is een dreigende schoonheid. de inhoudelijke invulling is hij deze keer wel vergeten of beter gezegd: hij weet niet goed wat er mee aan te vangen: de horrortoer opgaan? daarvoor is Barnabas met zijn witte schmink niet griezelig genoeg en bederven CGI-tussenkomsten de pret. de komische toer opgaan? daarvoor blijft Burton te beperkt tot parodieverwijzingen. de retrotoer opgaan? muziek uit de seventies knalt in de film maar echt een Hammergevoel krijg je niet (ook al draaft Christopher Lee op). de dramatoer opgaan? daarvoor ligt de klemtoon teveel op Barnabas en Angelique en wordt er te weinig gedaan met de eeuwige liefdespijn van Barnabas voor Victoria. Burtonis dus slechts op halve kracht. prachtig in de beeldvorming, flets in de afwerking. partner in crime Depp is ok maar kan als hoofdpersonage van Dark Shadows niet zijn film maken. die eer gaat naar Eva Green die enorm voluptueus uitdagend is en als jaloerse bitch haar stempel zet. Michelle Pfeiffer is eveneens in orde (Stardust toonde aan dat ze dergelijke rollen aankan) maar Helena Bonham Carter, Chloë Grace Moretz en Johnny Lee Miller zijn slechts spek en bonen in de film. Dark Shadows ademt de sfeer van Tim Burton maar het lijkt wel of zijn schaduw in de regiestoel zat.

2/5

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s