Men In Black 3


“op de maan landen is minder belangrijk dan de mensheid in leven houden.” _ Arnold Toynbee

vijftien jaar geleden werd de bioscoopzomer gekruid met een mengeling van science fiction en komedie wat enerzijds geleverd werd door aliens die op onze aarde leven en enkelen er op uit zijn die planeet te veroveren en anderzijds door het ludieke samenspel tussen de coole joviale nooit naar woorden moeten zoekende Will Smith en de stugge stoïcijnse serieuze Tommy Lee Jones. tien jaar geleden wou men dat succes overdoen maar regisseur Barry Sonnenfeld verslikte zich in een flets herkauwsel. de mannen in ’t zwart hadden geen dash meer en waren fel afgebleekt. Sonnenfeld verdween richting weinig betekenende televisieseries en -films maar Steven Spielberg recupereert hem voor de trilogie. en alhoewel uit hetzelfde vaatje getapt wordt, mag Men In Black 3 een verrassend succes genoemd worden. de succesvolle elementen uit de eersteling worden overgenomen: een degelijke alienslechterik genaamd Boris Het Beest (Jermaine Clement doet terug denken aan Vincent D’Onofrio), een Boglodietmoordenaar en ons olijke duo Smith-Jones. Boris werd in 1969 gearresteerd door agent K, waarbij hij zijn arm kwijt raakt, en opgesloten in de gevangenis op de maan. hij krijgt er bezoek van een welgevormde dame (Nicole Scherzinger heeft naast zang duidelijk andere kwaliteiten) die hem komt bevrijden. Boris is vastbesloten agent K te wreken en aangezien hij zijn arm terug wil, keert hij terug naar 16 juli 1969, inderdaad de dag waarop Apollo 11 richting de maan wordt afgeschoten. agent J, nog steeds moeite om agent K echt te leren kennen, ontwaakt als zijn vrolijke zelve maar moet vaststellen dat agent K er niet meer is, letterlijk. hij is 40 jaar geleden door Boris gedood wat het beest de mogelijkheid gaf een Boglodietenleger te bouwen. nieuwe directeur van de geheime agency agent O (Emma Thompson) beveelt agent J naar 1969 terug te reizen en te voorkomen dat Boris agent K dood. Sonnenfeld kan het uiteraard niet laten om er retromoppen tussen te gooien en aangezien het een moeilijke periode was voor negers, gaat hij die confrontatie niet uit de weg. Will Smith (na vier jaar terug op het witte doek) als fresh prince weet als geen ander hier mee om te gaan. maar tevens maakt Sonnenfeld gebruik om via de jonge versie van agent K sympathie te creëren voor de oude versie. Josh Brolin doet dit uitstekend. niet alleen lijkt hij sterk op Tommy Lee Jones, ook zijn stemtimbre, mimiek en droog gevoel van humor heeft hij fel bestudeerd en in perfectie overgenomen. aangezien we ons situeren voor een tragische gebeurtenis van agent K zien we zelfs een vrolijkere kerel die aanpapt met de jonge versie van agent O (Alice Eve). ook Boris krijg je in twee versies wat stof voldoende oplevert voor entertainende actie die eigenlijk het verrassend goed onderbouwde scenario kracht bijzet. ok, make-up creatuurspecialist Rick Baker heeft wat van zijn pluimen verloren maar de boeiende sensatie, afwisselend gevatte-droge-kolderieke humor en de vlotte actie maken dat de men in black weer floreren. en zeggen dat ik deze week voor de verandering eens een (donker)bruin kostuum gekocht heb. ik heb er al spijt van.

4/5

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s