Safe


“degene die veiligheid zoekt ten koste van vrijheid verliest zijn veiligheid.” _ Gerhart Baum

aan Jason Statham zal Mieke Vogels geen goede leerling gehad hebben. eerst bla bla dan boem boem? neeneen, eerst blaf blaf, dan boem boem en dan bla one liner bla. zo gaat het al ettelijke films aan één stuk door en weet je wat, het verveelt niet. regisseur Boaz Yakin strooit eerst nog wat vertwijfeling rond door Luke Wright (Statham dus) als een depressieve ex-kooivechter te etaleren. ex, want hij won per ongeluk een verkochte match waardoor de Russische maffia vergelding zocht en kreeg bij zijn gezin. sindsdien dwaalt hij doelloos rond als dakloze en het leven laat hem koud. tot hij in de metro een Chinees meisje op de vlucht ziet slaan voor diezelfde Russische maffiosi. hij weet haar uit handen van de criminelen te redden om te ontdekken dat naast de Russen ook de Chinese maffia (James Hong op zijn best) en hoog geplaatste corrupte NYPD-agenten haar op de hielen zitten. het meisje, Mei, blijkt een fameus rekenwonder te zijn dat menige cijfercombinaties kan onthouden. als je weet dat er dan twee cijferkluizen in omloop zijn met een inhoudswaarde van elk dertig miljoen heb je het motief waarom de criminelen haar absoluut te grazen willen nemen. omwille dat zij Luke van het leven gered heeft (Safe 1), staat hij in voor haar bescherming (Safe 2). de titel mag dan een dubbele bodem bevatten, het scenario niet hoor. het is actiepulp van de meest simpele soort (verwacht bvb geen verdiepende relatie tussen Luke en Mei zoals dat het geval was in Leon met Jean Reno en Natalie Portman). recht toe recht aan alhoewel er vaak van de hak op de tak gesprongen wordt omdat er drie gemene partijen in het spel betrokken zijn. de overgangen van de Chinese triades over de Russische maffia naar de New Yorkse inspecteurs zijn niet altijd even logisch of duidelijk te vatten. maar wat zou het? vanaf het metromoment start het actierijke kat en muis spel waarin Statham overduidelijk de bijtende hond is. na een geslaagde achtervolging en shoot out vanuit het perspectief van de beschoten wagen (bevreemdend gevoel alsof je zelf wil bukken voor de rondvliegende kogels) is het tijd om kaakrijke klappen uit te delen. Statham start een letterlijke klopjacht die één grote adrenalinerit is en een plezier voor de fans. bij Statham zit je altijd safe voor een goede actiefilm.

3/5

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s