Filmfestival Gent 2012 – 1ste week


Jagten: niet zozeer een film over jagen al is het hoofdpersonage wel lokaal opgejaagd wild wanneer hij door een klein meisje beschuldigd wordt van seksuele aanranding. Thomas Vinterberg biedt ruimte aan de frustratie van een gemeenschap en de kwelling voor de banneling. indringend portret.

Captive: waar gebeurd relaas over de Islamitische afscheidingsbeweging Abu Sayyaf die in de strijd voor onafhankelijkheid van Mindanao een groep toeristen en sociaal werkers gijzelen in ruil voor losgeld. rotvervelende prent met een afschuwelijk ergerende Isabelle Huppert die de jungle volkrijst.

A Night Too Young: een Tsjeschische prent over, tja over wat? een jonge deerne die met twee mannen een appartement intrekken om nieuwjaarsavond te vieren en er twee kleine kinderen en een politieagent bij betrekken om wodka te drinken, over te geven en de roes uit te slapen. een nacht was nog nooit zo lang.

Shadow Dancer: grauwe thriller over het woelige Belfast van 1993 waarin Brits spion Clive Owen van een fanatieke IRA-aanhangster zijn informante wil maken. persoonlijke morele twijfels, politieke terreur en een intelligentiedienst die enkel de schaduw is van zichzelf. niet slecht.

The Paperboy: Hollywoodcast brengt in een korrelige regie het relaas van enkele onderzoeksjournalisten die op vraag van een 40-jarige pin up het proces van een ter dood veroordeelde herbekijken. zovele keren reeds gezien en de pikante dimensies die Precious-rgeisseur Lee Daniels er aan toevoegt, slaan op niks.

Room 237: The Shining is een topper van Stanley Kubrick. blijkbaar zijn er aanhangers die de film keer op keer zien en er voor zichzelf dubbele betekenislagen in zien (over indianen, holocaust, ed). zeer subjectief en veel te ver gezocht. in slaap gevallen.

The Sapphires: een soulfilm met de ziel op de juiste plaats. vier aboriginaldames gaan met hun pianist de soldaten in de Viëtnamoorlog opvrolijken. de kijker kijkt mee vrolijk op alhoewel de film niet nalaat de rassenhaat aan te kaarten. een klein indiejuweeltje.

Lore: Hitler is dood, moeder en vader weg. Lore heeft als zestienjarige de taak om met broers en zussen een veilige plek op te zoeken. wanneer een jood ter hulp schiet, komen de innerlijke haatgevoelens maar ook nazitwijfels naar boven. goed uitgangspunt maar de film slentert enkel maar aan.

La Cinquieme Saison: de film zou enorm wat symboliek herbergen. laat u niet misleiden, dit is artistieke brol die inhoudelijk niks om het lijf heeft. zels mijn zesde zintuig heeft geen idee waarover het ging of wat de film ons wil laten voelen.

Anna Karenina: ambitieuze verfilming van de klassieker van Leo Tolstoj die letterlijk aangepakt wordt als een theateradaptatie: decorpanelen worden vervangen tijdens de film, kleurrijke kostuumpaletten en theatrale liefdesaffaires wisselen elkaar af. sterk in het begin maar het vernieuwende ebt snel weg en er lijkt maar geen einde te komen aan de verschillende adelijke knipperlichtrelaties.

Categorieën: Film

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s