House At The End Of The Street


“wanneer twee huizen mekaar niet raken, heb je een straat.” _ Jules Renard

House At The End Of The Streetde gescheiden moeder Sarah (Elisabeth Shue heeft de leeftijd voor dergelijke rollen bereikt) en haar dochter Elissa (Jennifer Lawrence) verhuizen van Chicago naar een groots plattelandshuis. normaal is de huur niet te betalen maar het is haalbaar omdat in het buurhuis zich een gruwelijk drama heeft afgespeeld: een dochter vermoordde haar ouders en is daarna, wat nooit bevestigd kon worden, weggelopen en verdronken. het huis is nu bewoond door de zoon Ryan (Max Thieriot) die op het moment van de feiten bij een vergelegen tante logeerde. Elissa is zeer vaak alleen thuis (moeder is spoedarts), maakt kennis met Ryan en ze House At The End Of The Street3kunnen goed met elkaar opschieten. maar is het verleden van de gebeurtenissen wel echt gepasseerd? vermoedelijk was de film op de DVD-plank blijven liggen maar na het succes van Jennifer Lawrence in (de later gefilmde) The Hunger Games probeert men munt te slaan uit haar bekendheid. de door 25000 lezers van TotalFilm verkozen meest sexy actrice redt enigszins de meubels als een zelfstandige tiener die het wel eens leuk vindt te verhuizen, een open gesprek kan hebben met haar moeder (totdat deze als overbezorgde moeder haar eis House At The End Of The Street4tot ontmoetingsverbod met de door de buren verguisde Ryan stelt en we enige rebellie merken) en op vakkundige wijze geile schoolgangers afhoudt. maar mooie meubels in een huis maken er nog geen mooi huis van. een zeer gewaardeerde plottwist over het feit of Ryan nu al dan niet een betrouwbaar figuur is, is onvoldoende als fundering als je horroclichés opstapelt (krakende takjes die niks of wacht misschien toch iets voorstellen; als alle signalen er op wijzen niet in een kelder te gaan dit met bibberende stem toch doen) en er een belabberend confrontatie-einde (flitsend heen- en weer bewegen met House At The End Of The Street2de camera is niet spannend maar irriterend en met insteken die doen terugdenken aan Psycho had de confrontatie Freudiaans enger gemoeten en de moord minder abrupt) aan metselt. regisseur Mark Tonderai krijgt van enkele semigevestigde waarden (Jonathan Mostow, Ryan Kavanaugh) een kans om zich als horrorregisseur op te werpen. het wordt een zoveelste herfsttussendoortje dat House opneemt in de titel. waarom trouwens die titel? ik zie geen straat (want een bos) en ik zie geen einde (het staat midden in het bos). House In The Middle Of The Bushes. ok, dan klinkt House At The End Of The Street beter, het maakt de film niet beter.

2/5

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s