The Master


“you don’t get rich writing science fiction. if you want to get rich, you start a religion.” _ L. Ron Hubbard

The Masterop 28 december 2012 lezen we in de kranten dat het federale parket de Scientology kerk zal vervolgen wegens afpersing, oplichting, illegale geneeskunde en inbreuken op de privacywet. Tom Cruise, John Travolta en co zullen het niet graag aanhoren dat hun religieuze sekte aanzien wordt als een criminele organisatie maar als we hun ontstaan zien, is het niet verwonderlijk dat ze alzo uitgegroeid zijn. het is een tipje van de sluier dat door Paul Thomas Anderson (zijn laatste film uit 2007 – There Will Be Blood – was een cinefiele knaller) wordt opgelicht. we situeren ons na de Tmaster_ver3weede Wereldoorlog. Freddie Quell (Joaquin Phoenix, ook terug van weg geweest) heeft daarin gediend als marinier maar hevig getraumatiseerd aardt hij niet in het na-oorlogse Amerika. aggressieve buien, ongewenst seksuele impulsen, overmatig alcoholmisbruik, Freddie kan geen enkele job behouden en gaat sociaal alsmaar meer bergafwaarts. nogmaals maar eens op de vlucht belandt hij op een schip waarvan Lancester Dodd (Philip Seymour Hoffman) kapitein is. hij wordt ook wel door zijn hoofdzakelijk familiale volgelingmaster_ver7en The Master genoemd. binnen hun groep, ook wel The Cause genaamd, ziet The Master Freddie als een verloren zoon die hij weer op het rechte pad wil brengen. de manier is erg confronterend met lange diepgaande praatsessies (de eerste blijft helaas de sterkste) of experimenteel psychologische oefeningen. bedenkelijke methodes als kijker maar gezien de toestand van Freddie (ook fysiek is hij gekraakt met die boltige rug en wiebelende stap) is dat net de laatste strohalm die hij aangrijpt als redding. een makkelijke prooi dmaster_ver4an ook weer voor The Master die zijn weelde en charisma gebruikt om zijn theorieën over achtereenvolgende levens doorheen een niet stoffelijke wereld te verkopen. sterk van Anderson dat hij dit kritisch opvat. niet alleen letterlijk – we horen de zoon van Dodd zeggen dat zijn vader alles ter plekke uitvindt – ook figuurlijk want we zien tevens een Dodd die een crisis doormaakt omdat zijn theorieën betwist worden en hij daarin wetenschappelijk onderbouwd theoretisch tekort komt. eigenlijk gaat The Master dus over twee individuen die een alternatieve maniermaster_ver6 zoeken om te kunnen aarden in een maatschappij die de hunne niet is. de doodsteek van de film ligt in het repetitieve karakter ervan. de associatieve sessies en confrontaties tussen Phoenix en Hoffman herhalen zichzelf en weten uiteindelijk enkel overeind te blijven door de klasse van de twee (oscargenomineerde) acteurs. het vermijdt echter niet dat de interesse in de karakters tanend wordt waarbij mijn aandacht werd afgeleid naar de af en toe misplaatste soundtrack. Anderson weet af en toe op sobere wijze zijn visuele klasse te tonen en slaagt er in om zonder de nagel hardhandig op de kop te tikken een sneer te geven naar sektes. ik weet er alvast één waar de film verboden zal zijn.

2,5/5

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s