Blancanieves


“als je de stier bij de horens neemt … is er veel kans dat hij je de lucht in gooit.” _ William Pett Ridge

Blancanieveswaarschijnlijk was Pablo Berger de eerste die van plan was voor het grote publiek nog eens een stille (klinkt beter dan stomme) zwart-witte langspeelfilm te maken. acht jaar geleden startte hij immers aan dit project. intussen hebben we oa La Antena en uiteraard het oscar bejubelde The Artist gehad. mierda, joder, coño of andere Spaanse olévloeken zullen in zijn hoofd gespookt hebben (hij was immers met een stille film bezig); desalniettemin is Blancanieves, losjes gebaseerd op Sneeuwwitje in een Spaanse interbellum streek, een appetijtelijk kijkstuk (glansrijk winnaar op de blancanieves_ver2Goya Awards, de Spaanse oscars). Antonio Villalta is een zeer beroemde matador die een ganse arena in vuur en vlam kan zetten. het loopt echter voor de ogen van zijn zwangere vrouw stierenmis (de intense muziek zorgt voor een behoorlijke spannende scène) en hij zal in een rolstoel belanden. de schok is voor zijn vrouw te zwaar, haar weeën beginnen en laat bij de geboorte van haar dochter Carmencita het leven. verpleegster Encarna ziet haar kans schoon en laat Antonio metblancanieves_ver5 haar hertrouwen waarna ze als stiefmoeder hard uitpakt: zij kan met het geld van haar man de zwier opgaan, hij kwijnt in zijn rolstoel weg en Carmencita wordt gescheiden van haar vader terwijl ze de vuilste karweien moet opknappen. het leven wordt haar haast ondragelijk gemaakt. vele jaren later heeft ze een kans om te ontsnappen en zijn het zes circusdwergen die zich ontfermen over haar. ablancanieves_ver3angezien ze aan kleine toreadoracts doen, kunnen eigenlijk zij nog wat leren van Carmencita. dat het in haar genen zit, gaat niet onopgemerkt voorbij en ze krijgt de nodige aandacht als vrouwelijke stierenvechter die aan populariteit wint. iets wat in het verkeerde keelgat schiet bij Encarna die op wraak lust. een appel mag daarbij niet ontbreken. laat u niet misleiden, er zitten wel degelijk linken in naar het verhaal van Sneeuwwitje maar het is er geen verfilming van. Blancanieves kan op eigen benen staan. als je immers niet op je uurwerk hoeft te kijken bij een film zonder dialoog is het een teken dat hblancanieves_ver4et beeld voor zich spreekt (de beeldstijl van de Oostenrijkse en Duitse expressionistische stille films uit het begin van de vorige eeuw is niet ver weg – waardoor Blancanieves terecht als een ander typefilm gecatalogeerd kan worden dan The Artist die vooral ode bracht aan de Hollywoodiaanse stille film), de muziek voor de nodige animo zorgt (Alfonso de Villalonga hecht in zijn score veel belang aan de Catalaanse flamenco-opzwepende klik klak geluiden die niet storend werken) en de dialogen af te lezen valt van de gezichtsexpressies van de goede acteurs (oa Maribel Verdu en Daniel Giménez Cacho). voor wie de Europese stille film wil herontdekken is Blancanieves zeker aan te raden.

3,5/5

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s